Birinden vazgeçerken yaşanan iyileşme sürecinde ağlamak acı çekmek normal mi?

Hem hafiflemiş hemde dünyanın yükünü omuzlamışım gibi tuhaf bir his…boşlukta gibiyim. Kafamı toparlayamıyorum, birşeye odaklanamıyorum. Tek bildiğim bana hiç gelmemiş birinin gidişine yas tutmuş olmam yıllarca. Onu bulmak uğruna kendimi kaybettiğimle kaldım sonrasında ne onu bulabildim ne kendimi. Artık çok yoruldum. Benim olan er ya da geç bulacaksa, hiç bana ait olmamış birini çaresizce beklemek, yaptığı onca şeyden sonra bile onu sevmeye devam etmek tüketti beni. Bırakmaya karar verdim ama hala kalbim yanıyor gibi hissediyorum. Ne kadar sürecek bu? Yaşayan var mı bu hissi?