Lisedeyken yani bir ergenlik yıllarınızda kendinizden yaşça büyük kimselere aşık oldunuz mu?

Ama sizinki aşk, saplantı duyguları değil. Hormonal şeyler. Bunlar öğretmeninize hissettirmeydiyseniz çok garip değil

Türbanlıysa bacaklarını nerden gördünüz? Tesettürlü giyinmiyordu o zaman? Bir de siz fiziki olarak mı beğendiniz? Yoksa samimi yumuşak yüzlü olması öğrencilerin böyle fantezi malzemesi yapmasına sebep oluyor mu

O önlemini almış önlük giyerek, sonuçta sizde ergendiniz. Burada sağlıksız olan bir şey yok hoş olmasa da

Bence o sayılmaz :) ama saplantılı birşeyse onu da dinlemek isterim

Oooo olmadı o zaman

Kime, ve hayranlık mı saplantı mı?

Kendinize ya da ona bir zarar vermediniz o zaman

Şu an başımda böyle bir dert var. Böyle kendine zarar veren biri var mı diye merak ettim.

Şöyle ki ben öğretmenim , bir öğrencim saplantılı hisler beslemeye başladı. Kendine zarar veriyor , intihar edeceği ile tehdit edip duruyor etrafındakileri. Psikiyatra sevk edildi. Ama korkuyorum kendine daha fazla zarar vermesinden, bana zarar vermesinden

Başka bir öğretmenine açılmış benimle ilgili, gittiği psikoloğa arkadaşlarına açılmış. Bana demedi ama hissettirdi. Sizce bana bir zarar verir mi? ya da hayatımdaki adama

Küçük bir ilçede çalışıyoruz. İmam hatip lisesi. Kendi akranları ile sosyalleşemediği karşı cinse selam bile veremediği bir ortam. Ailenin de üzerinde başarı ile aşırı bir baskısı var. Bende matematik öğretmeniyim. Çocuk önce dersime sonra bana sardı. Yoksa kapalı kendi halinde biriyim. Öyle dikkat çeken biri değilim bence. Üstelik evliyim , gerçi bekar olsam ne farkedecekse. Onlar benim çocuklarım sayılır. Öğrenci saplantı haline getirdi. Dersimden bir soruyu yapamayınca kendini kesip biçmeye başladı ve intihar edeceğini söylüyormuş

Şu an psikoloğu okula gelmesini yasakladı bir süre. Okulda değil ama geçen market çıkışı arabamın arkasındaki arabanın içinde gördüm. Korkuyorum. Sınıfındaki diğer öğrencileri kıskanıyor. Kendine zarar versinde istemem ama bana, diğer öğrencilerime , eşime zarar verecek diye çok kaygılıyım.

Başka okula gitme şansım yok , sınıfı bile benden almadılar şaka gibi.

Ailesi biliyor ve çocuk okuldan gönderilince hala annesi hocalar ders notlarını atacak mı diyor. Ailede normal değil, kendine zarar verdiğini de görmüşler bana duygularını da biliyorlar ve normal karşılıyorlar , yeterki dersinde başarılı olsun modundalar. Milli eğitimden ilk okula rehberlikçi istedik ciddiye bile almamışlar

Aile de gitmeye başladı terapiye. Zaten onlar çocuklarını koşulsuz sevse , başarı şartına bağlamasa böyle olmazdı. ya da kendini kestiğini gördüklerinde neden kimseden yardım istemediler mesela? Soruyu çözmeyip kendini bunun için cezalandırması normal karşılanmış demek kş

O haberlerde adım geçmesin de ne yaparlarsa yapsınlar