Ailem katiyen konuştuğum çocuğa izin vermiyor, ne yapmalıyım?

Şimdi ikimizde 18 yaşındayız o liseyi bitirmiş ve şu an bekçilikte çalışıyor harçlık ve eve yardım etme amaçlı anne babası ayrı. 2-3 yıl önce sosyal medyadan tanıştık o Antalya'da oturuyor ben aydında. 2-3 yıl önce ben beğeniyordum onu ama psikolojik sorunları vardı ve engelledi bana yansıtmamak vs için. Neyse sonra 2 yıl geçti bu çocuk 1.5 yıl beni beklemiş tabi o sırada çok güçlü duygular beslemiş yazmaya çekinmiş terslerim diye. Neyse bu yazdı ve 1.5 aydır tekrar konuşmaya başladık ve bende çok hoşlanıyorum hatta ilk öpücüğümü vermeyi düşünüyorum. O da çıkma teklifi etmeyi düşünüyor gelelim şimdi aileme. Babam kesinlikle istemiyor maddi durum açısından ve çok uzak diye bir de içimde his var diyor. Teyzem anneanneme bekçi diye şey yapmış anneannem ağlamış saçlarını yolacak derecesine gelmiş. Anneannem diyor ki memur avukat vs vs bul diyo dengeni bul diyor ama 18 yaşında olduğumuzu düşünmüyorlar onların istekleri 25 yaş civarında olur. şu an çocuk okumuyor vize başvurusunda bulundu Amerika'ya gitmeyi düşünüyor okumak pek aklında yok sonuçta üniversiteyi bitiren de artık düzgün bir hayat kuramıyor. Tabi okumaması da bir eksi ailem için. Annemlerle tartışıyoruz baya baya cuma günü gelecek ve akşam yemeği yiyeceğiz erken yıl başı kutlaması yapacağız arkadaşlarla topluca geceye kadar. Cumartesi günü kankamın bahçesinde olacağız. Pazar günü de izin alırsam bir şeyler ayarlarız. Aslında yıl başı anneanneme gidecektik ama dedi ki ben başkalarına ne derim falan filan. Annemle dün tartışırken ağlamaya başladı. Diyorlar ki antalyalara veremem seni sen orada yapamazsın anneannem diyor ben sana her şeyi veririm her şey senin, yeter ki gitmeyeyim. Babam diyor bilet parası ne ise ben vereyim hani cuma ve cumartesi için izin alabildim ama yani canımı sıkıyor bu durum. Belki üniversiteye geçtiğimde hafifler bu durum. Ama hani fikirlerini söylesinler ama o da dozunda. Diyorum ki olacağı olmicağı belli değil diyor ki babam olmasın. Yani direk büyütüyorlar buluştuğunda ben çaktırmadan bakarım diyolar. Rahat bırakmıyorlar adeta. Ne yapacağımı bilmiyorum ki. Babam diyor anneme bak 1 yıla taşınırız burdan her şeyi bırakıp. Gibi şeyler diyorlar yani hep kız fakir olup zengin erkeğe gitmek zorunda mı? tamam gözün tutmamış olabilir ama yani dur bi. Hiç mi bir erkekle buluşmicam. Mesala babam onla evlenirsen benden desteği unut silerim seni gibi şeyler de diyor. Diyorum benim hayatım babamsın diye kimi seçeceğime karar vermezsin gibi şeyler diyorum. Halamlara da böyle yapmış ama hep haklı çıkıyor nedense. Kendi tecrübemi yapmama izin vermezse bir gün o olmadığında sudan çıkmış bir balık gibi olurum. Tabi en iyisini istiyorlar anlıyorum. Nasrettin hoca gibi sakızı alıp anlına yapıştıracak o derecede. Bende istiyorum çocuğu sonuçta bi bak bi ölç sonra kararını ver. Yardım edin bana fikir falan verin elim ayağıma dolaştı. İlk kez buluşacağız. Diyor ki bana internetten getirme çok kötülükler var haklı tabi ama herkes öyle olacak değil. En azından çaba gösteriyor.