Ayrılık acısını çok yoğun yaşıyorum?

28 yaşındayım bu zamana kadar iki ilişkim oldu ilk ayrılığımda bir yıl boyunca depresyona girdim defalarca arayıp yalvardım ağladım ilginç bi şekilde durduramıyodum kendimi 1 yıl yas tuttum sonra başka biriyle tanıştım o benimle olmayı çok istedi tam 3 yıl boyunca peşimden koştu kötü bi anımda iki eli kanda olsa koşardı ams ben bişey hissedemiyodum ve yaptığı iyilikler için borçlanıyodum ona sanki sonra zamanla ben de hissetmeye başladım bu sefer de ailesinin tanıştırdığı biriyle evlenmeye karar vermiş benimle bi gelecek göremiyormuş? Madem bağlanmışım niye belli etmemişim , artık her şey için çok geçmiş.. bunları son kez yüzyüze gelip söyleyerek ayrıldı benden ayrıldığımızda yalvarmadım bu sefer ağlamadım karşısında bu sefer güçlü durdum sonra sadece bir kez arayıp böyle olmasını istemiyorum filan dedim. Yine konuştuk bunları diyerek reddetti. Bu sefer yerlerde sürünmedim ama başkasıyla olacağını düşündükçe delirecek gibi oluyorum ve bu hırs bana her şeyi yaptırabilir. Kendimden korkuyorum artık. çalışıyordum bu yüzden işten ayrıldım çünkü sürekli ağlıyodum eve kapandım ve kendimi yiyip bitiriyorum sürekli biliyorum ki bunu da çok ağır yaşıcam. Üstelik başka şehirdeydi ve evlendikten sonra benim bulunduğum şehre gelecekmiş bari bunu söylemeseydi bunu duyunca daha çok kahroldum. Tam bütün engeller kalkmışken neden böyle oldu? Bu kaderin bi oyunu mu bana? Ve bundan sonra ben akıl sağlığımı nasıl korucam?