Evet aşk açısından vardır mutlu olmadan sevmek. Aşk mantıktan uzaktır ve seni üzeni de pekala sevebilirsin. Ama benim açımdan bu sürelidir. Sabrım da aşkım da kırılmalar sonucunda sessizce azalarak tükenir. Karşı taraf anlamaz aniden oldu zanneder ama ben içten içe kendimi zaten buna hazırlamış olurum
Acı çekmeyi seven insanlar (ki hastalıklı insanlar olduğunu düşünüyorum) mutlu değilse bile ilişkisine devam edebiliyor. Acıyı sevmek, bazı insanlar için gerçekten mümkün bir şey. Her ne kadar doğru olmadığını düşünsem bile...
Evet tabi ki. İnsan mutlu olmak için sevmez ki zaten. O bencillik olur. Woody Allen'ın dediği gibi "Ben mutlu olmak istemiyorum, ben seninle olmak istiyorum"
Bence mutlu olmadan sevmek mümkün değildir. insan mutlu olmadığı zaman duyguları azalır. daha depresif olur. en basitinden kahve içtiğimizde bile kendimizi daha pozitif ve iyimser hissederiz yani motive oluş bir şekilde. bu yüzden insan kendisi mutlu değilken başkasını sevmesi mümkün değil. sadece bu takıntı olabilir. ya da acı çekmekten hoşlanan kişiler için.
Mutlu olmadan sevmek mümkündür ama nasıl sorduğuna bağlı... Mesela seviyorum ama her yere mutluluk yaymıyorum ya da seviyorum içimde mutluyum her yere mutluluk yaymıyorum. Yani sevip mutlu olmayan bir varlık olacağını zannetmiyorum. Sırf yüzünüz gülmüyor diye kendinizi mutlu olmayan birisi olarak tanımlamanız doğru olmaz. Sevmek mutluluğu getirir.
Severken ağlatmayı hayal etmezsiniz dimi? Genel itibariyle mutluluk hormonu salgılayacak şeyleri hayal edersiniz.
Eğer sorunuz bir kişiyi sevmeden de mutlu olabilir miyim? ise bir kişiyi sevmeden mutlu olamazsınız. Sevmek zor mu? Hayır çok kolay... Sadece huyunu suyunu tecrübe edinip onlar üstünde mizah geliştirin zamanla seveceksinizdir. Sevemezseniz yapacak bir şey yok mutlu da olamazsınız.
Sevmek pozitif bir şeydir, mutsuzluk ise negatif. Negatif bir şey pozitiflik üretemez, yine negatiflik üretir. O yüzden bazı insanların enerjisi hep negatiftir ve değişmez.
Kendini sevmeyen, başkasını sevemez derler ki bu doğrudur işte bu sebeple. Mutsuz insan kendini ve hayatını sevmiyordur zaten, o yüzden başkasını da sevemez.
Seviyorum der, ölüyorum bitiyorum da der ama karşıdakine sorduğumuz anda ben böyle hissetmiyorum der.
Ona gelen o kişinin negatifliğidir, sevgisi değil...
Eğer acı olmadan insan mutlu olursa o mutlu olmanın tadı çabuk geçer. Aynen şu sözde dediği gibi hazıra konan onu çabuk tüketir. Farzet ki acı ardından gelen mutluluk var. İşte insan onu kaybetmeye veya tüketmeye korkar. Diğer örnek ise miras diyelim. İnsan mirası çabuk tüketir veya babasının malına çabuk zarar verir. Kendi malı olunca canından bile sakınır. Tabiki acı olmadan mutluluk olsun ama ademoğlu o mutluluğun kıymetini bilmiyor işte. Ademoğlu hedefine ulaşınca o hedef bir süre sonra ona monoton geliyor.
Tabi mümkün. İnsan neye inanıyorsa o gerçek olur. Düşünce kalıpları, inançları vs. En büyük etmen. Kendini yönetme ile mutlu yaşam sürmeyi de seçebilir, ortalama hayat da seçebilir böyle kötü olanı da seçebilir. Seçim insanın kendisine ait. 😇😉
Şu zamanda olan o değil mi zaten. Acıdan beslenmek. Aslında yaşayacağını bile bile hayata lades yaptırmak , kendisini sadece kendisini kandırmak. Doğru olanı bilmek ayrı, yanlışa koşmak apayrı bir şey.
Bende aşık olunca sevince çok mutluydum hayaller falan kurardım ama şimdi ise hiç mutlu değilim aşık olmaktan artık uzaklaştım önümden ne kadar güzel bir kız geçerse geçsin direkt başımı eğiyorum
Mutlu olmadan sevmek mümkün değildir. Kadınlar mutlu eden edebilen birini ister.. anlayan dinleyen ruhuna hitab edebileni arar.. kadınlar için s. ex her zaman ikincisi planda olurken benim için birinci planda oluyor..