Çok çaresizim çok (Ayrılma-Aldatma)?

Çok çaresizim onun yerine ben utanıyorum. Nasıl diyeceğimi bilemiyorum. Akıllanmış mıdır diye düşünüyorum. 3 aydır takip ediyorum tekrar irtibata geçmedi. Belki de takip ettiğimi anladı emin değilim.

Onunla da aynı yerde çalışıyoruz. Konuşmadım bu konu hakkında ama tavırlarımdan bir şeyler olduğunu anlamış olabilir. Bazen ağzını burnunu kırmak istiyorum. Zor tutuyorum kendimi. Onu her gün görmek beni iyice çıldırtıyor.

Şöyle diyeyim o herif evli. Baştan beri bu kızda gözü vardı. yeni atandığı için ilgilendi falan bu da duygusal boşlukta buna tutundu. Daha sonra kızla ben yakınlaştım. Anlaştık derken sevgili olduk. O herif her şeyi biliyor. Nişanlandığımızı da. Hatta ben kızı uyardım bir daha konuştuğunu görmeyeceğim diye. Yazmayı başlatan yine o herif. Nişanlı bir kıza bile bile yazıyor. Bunu fark edince erken davranıp hata yapmamak adına biraz sabrettim. Bugün yarın diye diye söyleyemedim. Yani o şerefsiz de suçlu, ona uyup konuşmaya deva eden benim kız da suçlu.

Takip ediyorum o günden sonra hiç konuşmadı belki hatasını anladı belki de şüphelendi benden irtibatı kesti. Her ne sebeple olsun konuşmamalıydı. Konuştukları da sıradan şeyler değil. Çoktan ayrılmam lazımdı. Keşke bu kadar iyi düşünceli ve merhameti olmasaydım.

Bir de aynı hata iki defa yapılır mı? İlkinde ne kadar sıkıntı ve acı yaşadığımızı bile bile bir insan aynı hatayı yapabilir mi? Onu unutamıyor, ondan kopamıyor. Benden de vazgeçemiyor.

Size mesaj atmaya yetkim yok. Bana mesaj atabilir misiniz?

Benim de yetmiyor yazamadım.

Merhamet ettim, insan sevince nutku bağlanıyor. Kondurmadım.

Çok yanlış yaptım çok. Saf, temiz ve de içten sevdim. Onu sahiplendim, her şeyiyle ilgilendim. En başta ayrılamadım. O kadar yalvarıp yakardı ki kıyamadım. Rezil olmasın, adı çıkmasın dedim. Madem bu kadar seviyor, sineye çekerek bir şans daha verdim. Sonuç yine aynı.

Aradan 3 aya yakın zaman geçti, şimdi gündeme getirmemin bir faydası olacak mı? Keşke en başından beri takip edip ortaya çıkarsaydım diyorum bazen. Bazen de yazdıkları ortada zaten. Her şey açık ha 3 ay önce ha 3 ay sonra ortaya çıkmış ne fark eder diyorum.

Bazen sessiz sedasız sadece kızla konuşup her şeyi bildiğimi söyleyip ayrılmak istiyorum. Bazen de yaşadıklarımın bedelini ödetmek için o şerefsize haddini bildirerek her şeyi bitirmek istiyorum.

İşte bu ikilem bitirdi beni, çok sevdim. Bir şerefsiz uğruna beni küçük düşürdü.

Yok tabi ama korkuyor benden.

Onu çok sevdiğim için ilkinde affettim. Çok iyi anlaşıyoruz. Bugüne kadar beni hep mutlu etti. Ortak o kadar noktamız var ki. Hayatımın kadını adeta. Ama bu durumu hak etmiyorum. Senden kopamıyorum yazmış. Ben daha ne diyeyim. Ona hep güvendim. Yanlış bir şey yapmayayim aklı selim bir karar vereyim derken her geçen gün kederim artıyor. Düğün hazırlığı yapıyoruz. Bazen affedip yoluma bakayım. O herif kandırdı diyorum. Bazen de ben ona şans verdim. Üzüleceğimi bile bile neden onunla konuşup beni çiğnedi diyorum. Beni üzmeyi göze aldı diyorum. Ailesine ve herkese rezil olacağinı bile bile niye bunları yazdı diyorum. Bunu açığa çıkarmakta yavaş kalışım onu çok sevdiğimden. Burada bir başınayken ailesi ben oldum. Beni kaynetmeyi göze alıp nasıl tekrar irtibata geçer. Onunla duygusal şeyler konuşur. Hazmedemiyorum. Çok büyük bir çıkmazdayım.

O kadar haklısınız ki. İlkinde affettim diye beni değersiz görüyor. Ne yaparsa ondan kopamayacağimi düşünüyor. Bunda benim kabahatim çok. İlkinde ağır bir bedel ödemedi. Ama bilmiyor ki ortaya çıktıktan sonra hiçbir şeyin geri dönüşü olmayacak. Ben severek sahiplenerek hata yaptım. Ağlayıp kapıma dayandığına geri çevirebilseydim keşke.

Şimdi affedip devam etsem bile içimdeki şüpheyi nasıl dindireceğimi bilmiyorum. 3-5 sene sonra pişman olursam hayatlarımız mahvolacak. Bundan sonraki adımın geri dönüşü zor. Haklısınız.