Neden umut verip gitti?

liseye ilk basladigimda sinifimda gozume bir cocuk carpti goz goze geldik sinifa ilk girdigimde.. mukemmel birisiydi gercekten sadece tipi de degil konusma sekli insanlarla muhabbet edisi cok kibardi.. ilk gun asik oldum ona gunden gune hergun daha cok asik olmaya devam ettim… ona bakislarimdan birseyler anladigini biliyordum buna karsilik o da surekli bana bakiyordu (oylesine bir bakis degil bu arada) merdivenlerde sinifa cikarken gulumseyerek bakiyordu koridorda arkadaslariyla yanimdan gecerken gulumseyerek bakiyordu bana, gozlerinin ici guluyordu resmen… bakislarina asik olmamak mumkun degil ki. boyle bakisarak gecti bir kac ay iste sonra ben cesaretimi toplayip istek attim hikayelerine yanit verdim iste konustuk biraz biraz.. ona bakmak icin arkami dondugumde bana bakarken goruyordum surekli.. ne yapacagimi bilemiyodum gercekten o an… normalde konusurken sesi normal cikar ama benimle konustugunda sanki heyecandan sesi titriyodu cok kibar bir sekilde konusuyodu.. kimseye guvenmez bana esyalarini emanet ediyordu :) ona gizliden gizliye gonderme atiyordum hikayelerime onunda bana gonderme attigini saniyordum, benden azda olsa hoslandigini dusunuyodum acilmayi planliyodum hatta.. sonra bir kac hafta sonra ne oldu bilmiyorum bir anda bakmamaya konusmamaya basladi soguk yapmaya basladi ve cok kotu hissettirdi gercekten… tabi boyle yapinca uzuntuden depresyona girdim toparlanmam uzun zaman aldi tam kendimi toparlamisken hikayesine sevgiliyle olan bir fotografi atti.. ayni anda uzuntuyu ve hayal kirikligini iliklerime kadar hissettim o kadar karisik duygular yasadim ki o an… ekrana yaklasik 5 dakika boyunca sok olmus bir sekilde bakakaldim. uzerinden bir ay daha gecti Şu an ayrilar :) terketmis kiz sanirim keske bunlari yasamasaydi, yasatmasaydi.. simdi ise unutmaya calisiyorum onu her ne kadar asik olsamda… acaba neyin karmasini yasiyorum diye dusunup duruyorum gunlerdir haftalardir.. benden hoslanan birisi var miydi bilmiyorum ama olsaydi onun gibi umut verip birakip gitmezdim ve boyle birseyde yapmadigimi biliyorum. peki oyleyse neden bunu yasiyorum? tum bu olanlari hakedecek ne yaptim ki ben? benden hoslandi mi ondan bile emin degilim belki de duygularimi farkedip benimle oyunlar oynadi? bilmiyorum. kafam gercekten cok karisik ve bunlari dusunmekten cok yoruldum…