Hiç bir zaman evlenemeyeceğimi ve baba olamayacağımı öğrendim ne düşünüyorsunuz?

Sebebi kendimle ilgili sorunlarım var psikolojik kendimle çelişiyorum büyümedim hiç birey gibi hissetmiyorum 26 yaşındayım 10 senedir içime ve eve kapanığım hayattan soyutladım kendimi bazı şeyler bana korkunç geliyor herhangi bir işte çalışmak kendini yormak okumak gezmek tozmak arkadaşla gezmek sevgili yapmak evlenmek baba olmak araba sürmek bana çok ters şeyler bu kadar büyük hissetmiyorum sorumluluk alamam kendimi de sevmiyorum bana uzak yabancı şeyler karakterime ters algılarım kapalı yaşadığım hayat yüzünden bilmem yeterli bir sebep oldu mu

Biliyorum ama napim okuyamadık , lise 1 terkim yaşım 26 kafam basmıyor , çalışmadım da hiç kendime özel hayatım durumum olmadı kendimi sevmiyorum sesimi görüntümü saçımı boyumu hiç bir şeyimi sevemiyorum bakmadım kendime zamanında hayattan koptum hiç yaşamadım gençlik nedir bilmedim.. denedim zaten bu yaz havaalanında temizlik işinde çalıştım kısa bir işti çıkardılar ama hiç adım atasım iş arayasım gelmiyor konfor kurdum kendime yemek içmek yatmak bilgisayar oynamak başka şekilde duramıyorum.. Ama hayatım bilgisayar izlemek üzerine kurulu instagramdaki takıntı haline getirdiğim kızı ve bir kaç erkek ünlü kişinin hayatın herşeyini yaşayıp araba sürmek gezmek kendine beğenmek ve sonunda o boşluğu kalbi de dolduracaklar bende sadece izleyeceğim işte bu canımı sıkıyor bu yüzden kural gibi geliyor kabullenemem , bende çok istiyorum bu ay ve yeni yıl 2023 ocak ayında iş arayacağım gibi ama hiç kendime güvenim özgüvenim yok dişim saçım boyum kilom sesim oyum buyum bunları geçtim fiziksel özellikleri nasıl sorumluluk alayım hiç zor gelmesin kafama göre büyük işler yapabileyim kafama ezsin İstanbul'a gezmeye gideyim kafam ezsin araba süreyim kafama essin evleneyim ama yok işte yok korkunç bir fobi bunlar hayata açılmak işe gitmek okumak kız arkadaş erkek normal arkadaş gezmek tozmak bana çok garip geliyor karakterim uymuyor ama hayatta sosyal olmaya kurulu.. keşke öldürebilsem kendimi

Kuzenimle en az 12 kusur fark var deftere bile yazdım yaşamak istediklerim hep onda.. benim herkesden farkım var bir ünlü birisinden mesela atıyorum 20 cm kısayım.. çocuk benden sonra doğmuş ama benden önce araba sahibi olmuş sürmüş evlenmiş filan batıyor yani.. bu şekilde kendimi yemekden öldürerene kadar düşünmüştüm yemek içmek kalp krizi şeker , kanser bir şey konfor içinde ölmek ama yok 10 sene eve kapalı yaşadım ama 10 sene daha duramayacağım sanki 2012 den beri evdeyim kendimi öldürene kadar yemek içmek yatmak bilgisayar oynamak diye düşünmüştüm ama ölmüyor sürünüyorum... babam şu an yanımda yok zaten öldü 6 sene önce annem abim var bir yemek parası tamam başka ihtiyacım yok onlar olmasa ortada kalacağım doğru ama düşünmüyorum orasını o zamana çokdan ölürüm herhalde diye düşünmüştüm.. sorun şu ki ben kendime özel bir hayat kuramıyorum hedefim hayalim amacım yok yaşamak için sebep bulamıyorum.. yüzleştim yazın ama sonra yine alışkanlıklarıma döndüm kopamıyorum tatlı geliyor kilo alsamda dişim dökülse basur olsamda devam ediyorum... nerem sağlıklı ki ya.. orası öyle ama ben sesimi sevmiyorum mesela şarkı söylenmiyor boyumu sevmiyorum tanıdığım biri çok uzun boylu havalı.. benim yaşadığım hayat çok da özenecek bir hayat değil..