Bu dönemde "aşk" adı altında yaşanan şeyleri samimi buluyor musunuz?

sürekli sevgili değişen insanlar, her sevgili değiştiklerinde 2 gün üzülüp 3. gün başkasıyla konuşmaya başlayanlar, sevgilisiyle ilgili cinsel şakalar yapabilenler, sevgililerini kısıtlayanlar, arkadaşlarına bana kız-erkek bulur musun diyenler, ilk haftada ilgi verip sonradan sevgilisini umursamayanlar vs vs bunlar bana çok itici geliyor. evlilik, aile kurmak gibi şeyler de. evlenenlere elbette sözüm yok herkesin kendi hayatı ancak kimse kimseyi sevdiği için evlenmiyormuş gibi geliyor, dünya kadar borç olmasını umursamadan sırf insanlara "yaptık" demek için yapılan gösterişli düğünler, yedikleri her şeyi, evlerini, odalarını sürekli paylaşan insanlar falan. bi eski zamanlardaki aşklara bakıyorum, bir de şimdikine. bu yüzden yalnızım galiba. böyle bir ilişkinin içinde olmaktansa yalnız olmayı tercih ederim. siz ne düşünüyorsunuz? sizce de böyle mi?