Sizce böyle düşünmek yanlış mı?

Evlilikten yana şansım hiç olmadı. Hep olumsuzluklar oldu. Çok üzüldüm.. Zaten annem de bu zamana kadar çeyizde yapmadı bana. Ne bilim ben çok önemserim bir ufak parça olsa dahi onu benim çeyizim diye yapması veya yaptırması beni değerli hissettirirdi. Herhalde benim kızımı kimse almaz diye düşündü de ondan😄Annem bir şey yapmayınca ben de bir şey alıp bu çeyizim içindir diyemedim. Arkadaşlarıma ve annelerine hep imrenmişimdir:( Dolayısıyla evlilik hep bana uzak gelmiştir. Madem bi yuva kuramayacak nitelikteysem ben de diyorum ki madem öyle hani olur ya çevrenden bi tanıdığın evlenince ben öyle olamayacak mıyım vs gibi düşünceler veya insani olarak evliliğe olan duyguları Allah alsın benden diye dua etmek uygun olur mu? Evlenince başın göğe ermiyor veya bir başarı değil bu. Ayrıca evlilik meraklısı da değilim. Sadece duygusal olarak...