Boşanmış bir kadın mutlu olmayı hak etmiyor mu?

Ben 24 yaşında boşanmış bir kadınım, küçük yaşta cahilce bir evlilik yaptım (yarım yıldan az süre) aldatma ve şiddetli geçimsizlik sonucu ayrıldım. 2 yıldır da yalnızım. Uzun süre destek aldım kendimi toparladım. Ne zaman yeni bir ilişkiye başlamaya kalksam bu sorun oluyor. Yani gencim, güzelim (gerçekten yüz ve fizik olarak iyiyim), zekiyim, başarılı ve çalışkanım, güzel bir mesleğim var. Ancak toplumumuzda öyle bir bakış açısı var ki bu bir kusur gibi görülüyor. Sonuçta kimse üzülmek için çaba göstermez yanlış kişiyi sevmiş olmanın cezasını ben çekiyorum. Tanıştığım insanlara bunu söylediğimde ya basit gözle bakmaya başlıyorlar ya da böyle birini kendine yakıştıramadıkları için veya başka sebepler uydurarak ayrılıyorlar. Başta her şeyin mükemmel olduğu ilişkiler bu yüzden 1-2 ay içinde bitiyor. Sonuçta ben kötü bir şey yapmadım namusumla evlendim ama istediğim gibi olmadı. Bunun için yalnız kalmaya mahkum muyum? Bu arada tanıştıklarım da genelde benden 2-4 yaş büyük ve diğer her yönden uyumlu olduğum kişiler. Yani bir sevgi bağı da oluyor ama bir döngü gibi bunu yaşamak artık canımı sıkıyor. Ben mutlu olmayı hak etmiyor muyum?

Boşanmış bir kadın mutlu olmayı hak etmiyor mu?
Cevapla