Aylardır selam yazan yoktu, şimdi çifter çifter geliyorlar. Hayat hep böyle mi?

öyle tabi de esnaf dükkanı değilim bacım hiç değilim misafir gibi ağırlayamam sonuçta😂hazır yazmak istediğim kişiyede soğuyorum kendimi kötü hissedip

neyine dalga geçiyorsun goygoycu abi. ben konuşmak istemediğimi söylediğim halde yazıyor kimseye umut vermedik notum niye bu kadar rahatsız etti.

kısa boylu olduğun kanısına varıyorum

yokluğa düşünce hatırlat Instagram mesajsız beklemesin

öyle ama korkuyorum beni beğenir mi hoşlanır mı sevilecek biri miyim diye sorguluyorum. Travma olmuş artık. Kokoş açık ama şık giyinen makyajlı kızlardan mı hoşlanır yoksa bni de sevebilir mi?

ailemin yanında kaldığım için arama ile konuşamıyordum. Liseli miyiz ergen gibi hep mesaj yazıcaz dedi ve şehir merkezine çağırdı buluşmaya. Gezelim dedi. Sınava az kaldığı için kabul etmek istemedim ama sadece söz veremem dedim gelemem demedim.3 gün sonra habersiz gidip süpriz yapacaktım. Ve bana aniden yazmayı bıraktı. İkinci terk edilişim. Erkekler flört ve sevgili aşaması dokunmak falan istiyor bol bol buluşmak. Anadolu ailesinin yetiştirmesi bir kızım ve bu yüzden terk ediliyorum. Herkes bacım sever olmuş. Biz iyi aile kızıyız diye geçinelim

bu arad o* yazıyorum bacım diye düzeltiyor anlayın artık

ne oluyor peki, farklı farklı her sevgilisi olduğunda elletmek mi lazım öyle daha mı hoş

birazcık beni de anlasaydınız keşke. Sadece bir insana özel olmak istemek sığ düşünce değildir. Terk etmeyi de gerek kılmaz. Seviyorsa sabr edebilir. İslam da aksini söylemez.

aslında haklısın yazarken fazla genelleme yaptım ve hatalıyım. hepsinin kötü niyetli ve or* olmadığını da biliyorum. sadece hem kızlar hem erkekler tarafından normalleştrilmeye çalışılan şeylerle korumaya çalıştığım değerlere karşı yapılan saygısızlıklara ve birkaç kıza öfkeliyim. Diğer kadınlar için bunu demem doğru değildi.

hayatıma aldığım iki insan sık eleyerek aldığım insanlardı. Ailelerimiz bile uyumlu olacak yaşam tarzlarına sahipti. emin olamam yüzüme söylediklerini söylüyorum ki böyle düşünüyorum. El ele tutuşmak bile benim için çizgiydi. Ben buna saygı bekelrken garip karşılayan erkek arkadaşım ablası demekki öyle yetişmiş iyi bir kız diyince kabullenmişti. İnsanları raftan seçmiyorum sonuçta süreçte tanımak gerekiyor bazen ve hayat bana bu insanları getirdi ve küstürdü işte bundan bahsetmek istedim. O yüzden korkuyorum. Kendi değerlerim sanki utanılacak ve tuhafmış gibi hissettiriyor ama aksini yapmakta benim için zor. böyle işte. dertleştiğiniz için teşekkürler

yine ödün vermicem inşallah ama üzülüyorum ne zman doğru insan çıkacak karşıma?

sağol canım yaaa

allah razı olsun sana da selam