Düşünmeden duramıyorumm?

Arkadaşlarım fikirlerinize ihtiyacım var. Güzel giden ciddi bir ilişkim var. Çok şükür her şey yolunda. Benim size danışmak istediğim şu. Erkek arkadaşımla yıllardır beraberiz hatta birlikte büyüdük. Onun annesi yok hep ben yanındaydım. Onun yanı sıra da yengelerinin akrabalarının yanında büyüdü. Ama hiçbir zaman çok sevilmedi. şu an da erkek arkadaşım hepsinden uzak duruyor. Görüşmüyor. Haklı da gerçekten hoş insanlar değil. Ben yinede görüşüyordum bir çok şeye şahit oluyordum ama yinede saygıda kusur etmiyordum. Erkek arkadaşım son aylar da onlarla tatsızlık yaşadı benim de görüşmemi yasakladı. Konuşmuyorum yazmıyorum. O yüzden beni de sevmiyor istemiyorlar. Bu durumda beni üzüyor. Çünkü erkek arkadaşımın kardeşinin de kız arkadaşı var. Yani eltim. O da benim aksine her gün onların yanına gidip duruyor. Beni dışlıyorlar. Kızları gibi oldu. Ama daha düne kadar arkalarından atıp tutuyordu. Onunla da gerçek yüzünü gördüğüm gün den beri görüşmüyorum. Ki iyi de yapmışım şimdi akrabalara beni kötüler olmuş. Ama bir yandan da bu kadar samimi olmaları beni sevmiyorlarken kızı bu kadar sevmeleri zoruma gidiyor. Bu durumu nasıl aşabilirim? Kendime engel olamıyorum.