Kızlar neden beni tercih etmiyor?

Hep değer görmek istedim, sevdiğim birisi olsun istedim.. Boş durmadım, spor yaptım, iyi derece latin dansları öğrendim, sosyal olmaya çalıştıp hep. Fakat kimden hoşlansam olmadı.. hep rededildim. Bakıyorumda tek derdi bacağının arası olan, kendine dahi bakmayan adamlar sevgili bulup seviliyor.. Ben ise kendimi yırtsam olmadı. Zaten çevrede kalmıyor iş hayatına atılınca.. Hep red red insanda özsaygı azalıyor.. Artık anlıyorum hep yalnız kalacağımı ve hep içten içe üzüleceğimi.. Hep üzüleceksem ve robot gibi devam edeceksem hayatın ne anlamı var? Hayata dair bir beklentim kalmadı sayılır zaten. Hikayem sanırım böyle bitecekmgibi.

Bu şekilde yaşlanmayı göze almam sanırım?