Sürekli sevgili diye ağlıyorum hayatıma biri girince de istemiyorum ne yapacağım ben?

20 yaşındayım hiç sevgilim olmadı flörtüm bile olmadı sürekli birilerine platonik oldum, o platonik olduğum kişiler ne zaman bana ilgi duyuyormuş gibi hissetsem (duymasalar bile) geriliyorum uzaklaşmak istiyorum. Ama bir yandan da onların ilgisini sevgisini istiyorum. Diğer yandan bir ilişkinin getireceği sorumluluklardan korkuyorum, akademik kariyer hayallerim var mesela ileride yüksek lisanstan sonra akademi çevresinde tanıştığım biriyle hayatımı birleştirsem daha iyi olur diye düşünüyorum. Ama birisi bana ilgili davrandığında ilgisinden mahrum kalmak da istemiyorum. Bana ilgi budalası diyebilirsiniz ama ilgi hangi insanı mutlu etmez ki? Hem böyle dediğime de bakmayın hiç kimsenin bana aşık olduğu falan yok ben karşı cins birisi bana günaydın iyi akşamlar diyince hemen aşık olduğunu ilan ediyorum o kadar aşktan meşkten uzak kalmış biriyim ki. Bir de çevremde evlendiği için çok pişman olanları görüyorum, bu yaşımda evlenmem de ya şimdi sevgili olduğum biriyle ileride evlenirsem ve pişman olursam diye de korkuyorum. Gözlerimin önündeki en basit örnek annemle babam, annemin de ne kariyer hedefleri varmış da işte... Onun kaderini yaşamak istemiyorum. Ne yapmalıyım sizce? Ne önerirsiniz bana?