Sevgilime ailemi çok mu anlatıyorum sizce?

Yani şimdi detay geçsem yersiz şeyler olduğunu anlarsınız aslında. Misal geçen hafta salı akşamını anlatayım bizim salı günü pazar var burada ve bizimkiler balık hastası bende mide problemimden ötürü yiyemiyorum uzun bir süredir. Erkek arkadaşım da iş çıkışına yakın mesaj atmıştı napıyorsun diye bende dedim akşama balık var salata hazırlıyorum diye.. o da dedi ki ama sen yemiyorsun bende bulurum bir şeyler yazdım.
Bunun üstüne istersen işten gelince seninle yemeğe gidelim ama ablana sor tabii dedi. Ablam da işteydi daha aradım sordum 1 -2 saate gidin gelin dedi zaten gideceğimiz yer yürüme mesafesinde bir avm.
Neyse ben hazırlandım ablam işten geldi.. birden bana işte bugün gitmen şart mıydı , zeynep le balık kızartamayacağımı biliyorsun
( 1.5 yaşındaki kızı ben bakıyorum )
Falan filan yaptı. Bende dedim ki ablacım ben sana zorla bir şey söyletmedim gitme desem bu sebepleri sunsan yine gitmezdim. İstersen yine başka bir bahane bulup gitmeyeyim dedim. O da yok işte iptal etme. Beni arayıp izin istiyorsun hayır diyemezdim falan yaptı bende bunun üstüne dedim ki abla eve gelince yaptığın ne o zaman dedim ve o mutsuzlukla evden çıktım şimdi gel de bunu anlatma.
Tabii üstün körü anlatıp geçtim.
Sonra eve geldim baktım ki bulaşığı yıkamamış bana bırakmış.

Zannetmiyorum bakın ben 5 senedir ablamın evinde yaşıyorum. Bana 5 sene önce bir teklifle geldi dedi ki biliyorsun yeğenin okula başlayacak ve bakacak kimse yok bende artık gece çalışamıyorum apt. la döndüm sen bakar mısın daha doğrusu bizimle yaşar mısın dedi. Bende zoraki de olsa ablam diye kabul ettim. Öyle parayla falan da bakmadım yani.
Sonra oğlu 3. Sınıfa giderken ablam ikinciye hamile kaldı ee şimdi ne olacaktı yine ben bakacaktım. 6 aylıkken kızını bana bıraktı yine onun evinde bakmaya devam ettim şimdi kızı tam 18 aylık oldu. Bir de şöyle bir şey var ben ilk başlarda sadece çocuk bakma üzerine anlaşmıştım gelinem son noktada bir ev hanımı ne iş yapıyorsa yapıyorum. Her akşam yemek yapmakta dahil. Şimdi burada söyler misiniz benim yaptığım ne gibi bir kötü şey olabilir?

Bunları bende düşünüyorum sürekli ama ben evlilik düşünen bir insan değildim zaten hayata kendimi kapatmıştım yani.. hayatıma da uzun zamandır kimse girmemişti. 1 senedir onlar tanışmam için başımın etini yemişlerdi. Eniştem mesela kaç kere fotoğrafını göstermişti beğenmedim demiştim.
Zaten onların amacı sadece sevgilim olsun derdi değildi. Sevgilimin abisiyle eniştem arkadaş , eniştem de işte arada sırada benden bahsetmiş bana da hep kızım diye hitap eder...
Bir gün yine otururken konu konuyu açıyor abisi sevgilimden bahsediyor bu arada eniştem onu da tanıyordu yine tabii.. işte 25 yaşına geldi mesleği var ama biz tanımadığımız biri olsun istemiyoruz diyor sen sürekli kızım kızım diyorsun gel bir onları tanıştıralım diyor. Hatta abisi çok istemiş olsun diye ama ben kabul etmeyince kalıyor tabii. Benim kabul etme sürecim de yaz zamanı oldu dedim ki hem böyle çocuk bakarak nereye gidecek bir de gerçekten son zamanlar ev işleri , yemek derdi beni çok bunaltıyordu.. ablam diyorum ama bir yere kadar yani.
O çalışacak o evini geçindirecek diye benim gençliğim de yok oldu gitti ben bir daha o yaşlarıma geri dönemeyeceğim sonuçta. Ve dediğiniz doğru kardeş de olsanız çıkarınız olmadan bağrınıza basmıyorsunuz.
Şu süreçte ablam eve geliyor yemek hazır oluyor yiyoruz sonra bulaşığa bile karışmıyor. Bende evde yatılı kalan hizmetli gibi olmaktan sıkıldım. Misal annemlere gidiyorum haftasonu o da ablamın haftasonu çalışmadığı bir gün olursa..
Evimiz yürüme mesafesinde bu arada
Neyse işte sürekli oğlunu da peşime katıyor.

Yazdıklarımı gerçekten okuyup bana yol gösterdiğiniz için çok teşekkür ederim , bende size hayatta bol şans dilerim..