Aşktan uzak durabilmek zeka işi mi yoksa acı tecrübe işi mi?

Aşk'tan uzak kalmak isteyen bi bayan olarak: mesafe iyidir her zaman; yoksa insan tahammül edemez!.. Çok sevse bile illaki sinir bozucu durumlaz söz konusu olabiliyor. Örneğin: ergen tripleri, aşırı kısıtlamalar, kendine güveni olmadığı için sürekli ikâz etmeler, çok bakımlı ve şık olunca sana yalan söyleyip çirkin/rüküş hatta rezil ol diye "giyyy sevdiğimm çok yakışıyor diyenler...🤦🏻‍♀️ gerçekten odun çok... anlaşılan; bu kışı üşümeden geçireceğiz. (Her kış olduğu gibi.)

Aşktan uzak durabilmek mantık işidir. Ayrıca aşk adı altında sırf kalbin çarpıyor diye güvenmediğin bir insana mantığın sayesinde teslim de olmazsın. Aşka bakış açısı bu noktada çok önemli.
Aşık olduğun zaman istiyorsun, arzuluyorsun. Görmek istiyorsun yanında olsun istiyorsun ve bunun hepsini sadece sen istiyorsun karşı tarafta seninle aynı heyecanı aynı acıyı yaşıyor mu? Seninle aynı duyguları paylaşıyor mu mantığı uyuşuyor mu bunlara bakmadan yalnızca isteme var. Bu sadece cinsel anlamda da değil görmek bile sesini duymak bile bir istemektir. Ama karşı taraf seninle aynı duyguları paylaşmıyor aynı yerde değilse sonu hüsran.
Peki böyle bir isteme arzusunu yaşamak için illahide tepetaklak mı olmamız lazım. Bence hayır.
Aşk adı altında ihanet de var. Tüm bunları göz önüne almak ve hayata daha gerçekçi bakmak gerektiğini düşünüyorum. Duygularla hareket etmek yerine.
Güvenmediğin bir insana duygularını açmak yalnızca giden zamana ve gözyaşına mal oluyor. Gerçek aşk bence emin olmaktan geçiyor😃

Acı tecrübe işi, yara alınca uzak duruyorsun zaten tecrübe eden bilir.