Lütfen kadın erkek her açıdan da fikirlerinizi söyleyin. Çok büyük kararsızım?

Merhaba. Ben 24 yaşındayım erkek arkadaşım 35. Şimdi size ilişkimizden bahsedeceğim ayrıntısı ile. Sevgilim daha önce evlenip ayrılmış olgun bir adam. Kendine ait işi var maddi gücü de şükür yerinde. Ben de üniversite mezunu ve hemşireyim. Bunlar ailem tarafından hiç kabul edilmemişti. Sevgilimi hiç istemediler. Bir şekşlde kabul ettirdik ve ailem de yavaş yavaş sevmeye başlamıştı. Ailem nişanı ve istemeyi hemen yapabiliriz ama düğünü yaza yanabiliriz dediler. Sevgilim bu süreçte kendi gururunu da düşünüp kabul etmedi ve bir an önce yapalım yapacaksak. Bu ailenin seni dolduruşa getirme süreci olacak dedi sürekli ben de kabulüm yok dedim. Bakın o öyle bir adam ki beni bebeği gibi sevdi korudu kolladı. Yalanı dolanı olmayan Mert bir adam. Öyle güzel öyle kalpten sevdi ki. Ben bir kadınım en nihayetinde anlarım. Gerçekten sevdim de sevildim de. Ne hayal ettiysem de hepsini yapmak İçin çok çabaladı. Bi aile olalım evlenelim en büyük hayaliydi. Ama öyle süreçler yaşadık ki bende ona hatalar yaptım oda bana. Ama tek bildiğim şey ben hiç bir zaman hakaret etmedim ona. Ayrılalı 15 gün oldu ve 15 günü bana zindan etti. Çok ağır sözler etti çok büyük laflar etti. Öfkeli biriydi genel olarak ama bana sevdiklerine asla değildi. Mert adamdı dedim ya. Harbiden de Mert adamdı. Ama bu süreçte çok farklı bir adam oldu. Zor günler geçirdik onu da anlıyorum. Çok pişman oldu bir erkek olarak çoğu erkeğin yapmayacaklarını yaptı belki de. Çok pişman oldı ve asla vazgeçmedi benden. Çok kez söyledi gel tut elimden diye. Ailem artık bu olanlardan sonra asla kabul etmiyor ama sevgimiz hele ki bu devirde hiçte o sevgiler gibi değil. Kıskanç biriydi ama kısıtlayıcı biri değildi. Arada fark var. Biraz eski kafalıydı ama çağa çok ayak uydururdu. Hep bana güçlü bir kadın olmanı isterim sanada iş kuralım daha iyi şartlarda çalış geceli gündüzlü nöbetlerdesin yapma derdi. Çalışma ben bize de yeterim derdi ama idealist ol derdi. Çek altına arabanı tak gözlüğünü alışverişler yap , gel beni endamınla iş çıkışından al derdi. Burada ne kadarını anlatırsam anlatayım az. Ben onunla mutlu olacağıma eminim, sevildiğimde de çok eminim. Ama ortada ağıza alınmayacak sözler ver. Sadece sözde belki ama öyle işte. Ayrılığın ilk Zaman’ları asla dönmem yüzünü gördüm dedim ama kıyamıyorum ne bize ne ona. Perişan oldu çok ağladı. Ben ona göre daha az üzüldüm bile diyebilirim. çünkü ben kırıldım yakıltırmadım kendime. Şimdi dostlarım ne yapmam gerekiyor?