Sevmediğimiz bir kişi umrumuzda dahi olmaz, ne halt yediği, düşünceleri, bizi nereye koyduğu hiç önemli olmaz. Çünkü bizim için bir anlam ifade etmez, çünkü sevmediğimiz, güven duymadığımız kişinin pis gözleriyle bakmayız kendimize, onun yokluğunu bir kayıp olarak görmeyiz, hatta olmaması ekstra mutlu eder bizi. Hani bir söz vardır; "Kalbimde kalbine yok bile kinim. Bence artık sende herkes gibisin"diye.
İnsanı en çok sevdiği kırar, sevdiğimiz kişiye karşı beklentiler içinde oluruz, sevdiklerimize karşı yeniliriz, sevdiklerimize karşı silahsız oluruz, ancak sevdiklerimiz yenebilir bizi.
mesela eşyalar da benim için önemsiz ama ayağımı sehpaya çarpsam ona canımı acıttı diye kırılmıyorum mesela gibi insanlarda aynı sevdiklerim önemsediklerim ve umurumda bile olmayanlar olarak ikiye ayrılıyor