Onu başını koyduğu yastıktan bile kıskanıyorum. Çok mu abartıyorum?

Ilk öptüğüm insan.. Dudaklarına dokunduğum da intihar ettiğimi anladım. Bedenim ondan başkasında hayat bulmaz gibi geliyor artık. Sadece ona ait olmalıyım, sadece onun olmalıyım. Şu an hiçbir şeyim değil, bu gerçek beni cayır cayır yakıyor. Evet ben anormal miyim? Alt tarafı beni öptü diye kendimi sadece ona ait hissetmem normal mi? Kendimi ona saklayıp karşıma gelen bütün fırsatları bir çırpıda silip atmam, ondan başkasıyla yapamayacağım düşüncesi doğru mu?
Onu başını koyduğu yastıktan bile kıskanıyorum. Çok mu abartıyorum?
Cevapla