Sizce bütün bunlar aşılır şeyler midir?

Yaşım 23.. kendi babamdan emekli maaşım var hiç çalışmadım bir ara sadece lise döneminde çalışmıştım. Kendimi bildim bileli ev geçindiriyorum , kendimi evlenirim bir gün diye düşünmedim bir tane bile çeyizlik eşyam yok ama bu yaz liseden beri hayatıma ilk kez birisi girdi zaten ailem önerip de tanış tanış demeseydi yine olmazdı.. ablamın eşi tanıyordu.

Biz tanıştık görüştük ve birbirimizden hoşlandık.. evlilik amacıyla tanışınca süreç sandığımdan hızlı ilermeye başladı gibi hissediyorum. Bir hafta sonra yengesi ve abisiyle tanıştıracak daha sonrasında da anne ve babasıyla tanışmaya gideceğim. Ancak kafam o kadar dolu ki kendime o kadar eşyayı nasıl alırım hangi parayla hallederim diyorum sürekli çünkü maaşım var diyorum ama ben onunla annem ve kardeşimi de geçindirmekle yükümlüyüm bir kira geliriz var , bir de annem dedemin maaşını alıyor hepsi birleşince bir anlam ifade ediyor. Annemler kira alıyor ama kendileri de kirada yaşıyor.. şimdi ben evlenirsem yine geçinirler ama hiç borç bırakmadan gitmem gerekiyor. Annemin dişini yaptırmak için para çektim onu ödüyorum , kiraya çıkmak için para çektim o da var zaten ev kredisi halihazırda var.

Hadi her şeyi geçtim benim arkamda hiç akrabam yok. Düğün yapsam kimse gelmez. Ben erkek arkadaşıma baştan anlattım her şeyi ona göre bir sorun yok ama ya ailesi sorun olarak görürse ne yaparım.. şu an ilişkimizin 4. Ayındayız ablama göre 2 sene evlenmek yok diyor ama karşımdaki insan o kadar bekler mi bilmiyorum. Mesela geçen hafta buluştuk yemek yedik ama ben diyemedim ki hesabı bu sefer de ben ödeyeyim tamam ödetmez ama yine de diyememek bile koydu çünkü öyle bir battım ki bu ay ocak zammını bekliyorum toparlanmak için. Bir kere en başında kredi kartından kurtulmam gerekiyor. Bir yandan ev mi geçindireyim bir yandam kemdime çeyiz mi düzeyim kafam balon oldu şişti.