Her yaşadığınız ilişkinizde kendinizle ilgili eksikleri görüp ders çıkarttınız mı?

Her ilişkinin dinamiği kendine hastır. Her ilişki illa insana bir şey öğretecek diye bir şey de yok. Aslında insanoğlunun kendi eksikliklerini görüp ders çıkaracağı platform gönül ilişkileri değildir. Her ilişki insana elbet bir şeyler öğretir ama bu öğrenme şekli bence BEDELİNİ ÖDEYEREK ÖĞRENMEKTİR. Akıllı insan başkalarının tecrübelerinden ders çıkartarak hayatına istikamet çizebilendir. Her şeyi tecrübe etmemek gerektiğini düşünüyorum. Her ilişki insana bir şeyler öğretir ama bir şeyler öğrenmek, ya da kendinle ilgili eksiklikleri öğrenmenin yolu bu olmamalı. Bir kısa hikaye var çok severim,

Adamın biri demiş ki arkadaşına, Ben artık gönül defterini kapattım. Arkadaşı sormuş, Neden? cevap olarak, artık demiş "artık yoruldum".

Arkadaşı da cevaben demiş ki, "Sen gönlünü defter yaparsan karalayan çok olur."

Önce pişmek lazım, Pişmeden, olgunlaşmadan gönül kapısından girmemek lazım. Pişmeden, olgunlaşmadan gönül kapısından giren bedelini ağır öder.

Ben bu şekilde düşünüyorum.

Öncelikle tövbe ettim yani giderim taş severim gene gönlüme dikkat ederim. Çok şükür kimseye zarar vermedim can yakmadim sevgide ama beni sistematik olarak dilim dilim doğruyana gönül kaptirinca süründürdü 2 sene. Asla yapmaz dediklerimi tek tek yapti. Üstelik bu insan benim ilk kez açilabildigim insandi umutta verdi. Her insan böyle olacak demem ama ya denk gelirse diye düşünürüm

Her seferinde bir sonraki için tövbe ediyorum.. bir daha kimse olmayacak diyorum.. sonra burnumun ucunda beliriyor birileri..

çıkara çıkara bu gidişle mükemmeliyete gidiyorum