4 yıllık ilişkimi bitirmeli miyim çabalamalı mıyım?

4 yıldır sevgiliyiz. 5-6 aydır evlilik yolunda adımlar atmaya başladık. evlilik teklifi aldım, beyaz eşyaları aldık depoya koyduk, hatta erkek arkadaşımın ailesi başka bir şehire taşındı, benimki benden uzaklaşmamak için burada bir eve çıktı yani gitmedi ailesiyle. 1 senedir tek yaşıyor. ben olabildiğinde maddi manevi destek oluyorum ancak bunların dışında ciddi zorluklar çekiyor ve borçlar ödüyor sürekli. ben bunları hep omuzuma yük olarak koyuyorum. yani benim yüzümden sıkıntı çekiyor, benim yüzümden ailesinden ayrılmış, benim için borçlara girmiş. buraya kadar başka bir problem yok…

gel gelelim biz bu çocukla sanki gün geçtikçe daha çok birbirimizi yemeye başladık. çoğu zaman birbirimizin gözüne batıyoruz ağız dalaşmalarına girişiyoruz olayları büyütüp uzatıyoruz vs vs vs. yıpranıyoruz yani. benim sinirim biraz daha zor geçiyor, o ise çok daha kısa sürede yumuşayabiliyor. bir de beni çok seviyor. aramızda ne kavgalar olursa olsun beni kaybetmekten korkuyor. gerçi ben de korkuyorum ama sanki benimki daha çok şey gibi “benim yüzümden yaşadığı bu sıkıntıları ve attığımız bu evlilik yolunda adımları hiçe sayıp nasıl bu didişmeye son verebilirim ki, nasıl ayrılabilirim ki?”

evlensek mesela, gıcık olurum her gün soğurum ben onun gibi değilim. ona sorsan aramızda hiç problem yok her şeyi ben büyütüyorum. arkadaşlarımıza sorduğumuzda ise daha çok onu hatalı görüyorlar. çünkü gamsız bir çocuk, sorumluluk sahibi olamadı hiçbir zaman. bi şeyi yap dediysem hep unuttu hiçbi şeye önem vermediği için.

mesela bir olay anlatıyor bana, onu yanlış anlatıyor ama. daha sonradan doğrusunu tesadüfen öğrendiğimde ise ben öyle demedim ne alakası var diye başlıyoruz tutuşmaya. bunlar hep cümlenin doğru anlamda kullanıldığına bile önem vermemesinden kaynaklanıyor. anlatıyorum anlatıyorum ya kabul etmiyor hala hatasını ya da ne alakası var diyip duruyor gereksizce. asla bi noktada buluşamıyoruz. arkadaşlarımız hep ilişki terapistine gidin diyor. ben bu duruma düşmüş olmaya bile çok sinir oluyorum. empati kırmadan cevaplamayın lütfen siz olsanız naparsınız