4 yıllık ilişkimiz, mutsuzluklarımız kadar mutluluklarımızda ama mutsuzluğumuz daha fazla. Yaptıkları, yaşattıkları ve yaşatamadıklarından dolayı ondan soğumaya başlıyorum. Yorgun oluyor soğuk konuşmaya başlıyor, benim ise bir sürü sorunum var içimde ama bir de onu çekemiyoruz işsizim sıkıntım var.
Üniversite hayatımın mahvoluşu geliyor aklıma, ne bileyim en güzel günlerimmiş meğerse askerlik zamanlarım, üniversite zamanım ama ben bir aşk uğruna her güzelliği kaybedip şimdi bok gibi kalmışım gibi hissediyorum ve ondan mı soğuyorum aşktan mı soğuyorum bilmiyorum. Aşk her şeyi mahvetmek için geçerli bir sebep. Benim gibi hayatınızı mahvetmelerine izin vermeyin. Yoksa kafanızı duvarlara çok vurursunuz
Güncellemeler
+1 yıl
……..
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
0Cevap
ya sen cekmisin diye hep ayni olmaz tavsiye bos bence 😂
Belki de ama bir kişiye bağımlı kalmak en büyük hata sadık olmak en büyük hata dürüstlük hata, çünkü sen dürüst olsan bile yalancı oluyorsun
Hayatta her şey geçici. Soğuman normal.
Aşk mı geçiyor yoksa soğumam mı geçiyor
Aşk geçiyor. İnsan alışınca ilk günkü gibi içi yanarak sevemiyor. Aşk yerini sevgiye bırakıyor. Onu seviyorsun ama kırgınsın da. Zamanla aşılacak şeyler bunlar sen yeter ki onu hayatının merkezi yapma. İnsanlar gelip geçer ama sen bu hayatı yaşamak zorundasın o yüzden kendine odaklan.
Sanırım tam da öyle oluyor, ben bunca zaman hayatımın merkezi olarak onu gördüm. Ve o ne derse her şeyi yaptım. Ama keşke yapmasaydım içim hep ukteler ile dolup kaldı
Aşk zarar verdi sanki bana ya, ne bileyim ne mesleki olarak gelişebildim, ne dil olarak gelişebildim, ne çevrem kaldı, yapayalnız kaldım, bir o bir ben başkada birisi yok. Çok sıkıcı değil mi
Evet bu çok toksik bir ilişki olmuş. Ben de aynılarını yaşadım. Git gide ona benziyorsun ve hayatının merkezi yapıyorsun. Sonra bağlanıyorsun işte. Kısır döngü. Hayatın ellerinden kayıyor aklında kalbinde o var. Ne onunla ne de onsuz oluyor. Bir enkazın içindesin sanki. Kimseye de anlatamıyorsun çünkü anlamıyorlar. Benliğini kaybediyorsun ya bundan daha kötü ne olabilir? 😞
Bundan daha kötüsü geriye baktığında olmayan yılların, 2020-2022 yıllarına ait hiç bir anım hiç bir şeyim yok gibi hissediyorum sanki bir kayı masal. Ve dediğin gibi ben ben olmaktan çıktım ya şu an ki beni hiç kimse tanımıyor, çoğu kişi değiştiğimi söylüyor
Geçen hafta telefon almak için 1500 km ötedeki Gürcistan’a gittim, bu yolculuk 4 gün sürdü, iphone 13 alacaktım ki vazgeçip iphone 14 oldum, verdim. Dönerken Rize yollarında dayak yedim, otobanın ortasında birilerinden kaçtım, otobüs olmadığı için orada yol kenarında dışarda sabahlamak zorunda kaldın, sabaha kadar üşüdüm, ıslandım. Geldim buraya hasta oldum öksürüyorum ciğerlerim çıkacak. Yaşlı adam gibi öksürüyorsun diyip dalga geçiyor, nasıl hasta oldun diyor herkes öksürüyor bu aralar salgın var galiba diyor ama diyemiyorum ki ıslandım üşüdüm 🥺
Çok fazla aşk, çok fazla fedakarlık hiç bir şey getirmez. Getirmiyor cidden soğuyorum ya
Maalesef geçmişini değiştiremezsin ama geleceğini şekillendirmek senin elinde. Bu düşüncelerin ardı arkası kesilmez. Boğulursun. Olayları kabullen ve önüne bak. Bazı şeyler istem dışı gerçekleşiyor. Tıpkı aşık olduğumuz kişiyi seçemediğimiz gibi. Olacağı varmış olmuş. Her acı seni güçlendiriyor aslında.
Zaten çok fazla fedakarlık yaparsan alma verme dengesini ayarlayamazsın. Üzülen hep sen olursun.