Biri var, kavuşmamız imkansız ama unutamıyorum?

insanın midesine bir yumruk gibi iner de sızısı gunlerce geçmez. sigara ustune sigara yaktırır, hem uyutur hem uyutmaz. çünkü bilirsin ki ruyalarında onunla olacaksındır, onu hep görebileceksindir. ama aslında bir düştür bilirsin. düşünde bile onu hayal eder, düşlersin.
kavuşamayacagını anladıgında, bitmiş dediginde kollarından kan çekilir. mesafeler bile anlamsızdır. yakınlıkta da, uzaklıkta da insanın içini ince ince parçalar. tuz buz olursun kendini güçlü sanırken. nefesi alırsın da vermeyi unutursun.
gömüldükçe gömülürsün yastıgına. o diye sarılırsın bazen. imkansızlık mıdır, sen misindir, o mudur bilemezsin sorun. çözemezsin içinde kendini, onu. en bunalım parçaları dinlersin. yarana saplarsın onu çevirdikçe çevirirsin. kan aksın istersin, carrahı boşalsın istersin. başka yaralar da açarsın ki başkaları da kanasın.
ve bu kadar yakınken yeri gelip, artık bu kadar uzagına düşmek, ve bunlaır bilirken hala sevdigini hissetmek insana en çok koyandır. sen bitirmemişsindir de içinde, o seni senin için de bitirmiştir...