Kızlar sevilmeye layık varlıklar mı?

Ben 27 yaşına geldim. Bu zamana kadar ne bir sevgilim oldu ne de doğru düzgün bir arkadaşım. Bu satırları yazmak ne kadar zoruma gidiyorsa böyle yaşamak bin kat zoruma gitti. Hayatımda zerre sevgi olmadı. Reddedildim, alay edildim, dışlandım, insan muamelesi görmedim.

Şimdi çalıştım, çabaladım diş hekimliğini bitirdim çalışıyorum ( Mühendisliği bırakmıştım kasiyerlik yapıyordum.)

Neyse işte. Yine kimseyle konuşmuyorum gidip geliyorum sadece işe ve eve. Hayattan da bezmiş durumdayım. Etrafımdaki kızlardan da nefret ediyorum. Kimseye verecek zerre kadar sevgi kalmadı içimde. Çöktüm yıllar içinde. Doktor olup insanlara ardım edip kendimi tatmin etmek istedim ama olmuyor. Dişi bir varlık görünce boğasım geliyor.

Yanlış anlaşılmasın kimseden bir beklentim yok artık. Flörtmüş, sevgiliymiş, evlilikmiş bitti benim için artık. O tren kaçalı çok oldu. Aldım ben ağzımın payını. Ben ölene kadar beni mutlu edecek şeyler arıyorum. Ve en azından kızlardan nefret etmeyecek kadar dağlıklı bir beyin.

Sizce bu mümkün mü? Bu arada alkoliğim ve sigara bağımlısıyım, inanç diye bir sey varsa da bana uğramadı.
Kızlar sevilmeye layık varlıklar mı?
Cevapla