Hayatta kalma çabası çok anlamsız geliyor bana. Peki ya sizin için?

Hayat acının kendisidir. Bunu yeni doğmuş bir bebeğin çığlığında, bir aslandan kaçan ceylanın gözlerinde, soğuk Sibirya dağlarında açlıktan donmak üzere olan bir kurdun kemiklerine yapışmış derisinde görebilirsin.



Acı bir lütuftur çünkü bizi geliştirir. Ve acının olmadığı tek yer, ölümdür. Yakınmadan katlanmalıyız. Ondan kaçmak yerine onu kucaklamalıyız. Çünkü hayat ne merhamet eder ne de merhamet ister. Biz de öyle olmalıyız.



Her şey çok beyhude, yaşamımın bir anlamı yok diyorsan da, hayatın bir anlamı yoktur ona anlam katan bizlerizdir. Kendi hayatına bir anlam kat. Bir amaç belirle ve onun için yılmaz bir iradeyle çalış. Çünkü milyonlarca yıllık evrimin bir sonucu olarak içinde lavlı bir volkan gibi yaşama isteği var. O yaşama isteğini umutsuzluk içinde bastırmak yerine patlamasına izin verirsen amaçlarını gerçekleştirmek için enerjiye sahip olursun.