Neyse asıl konuya dönelim, aşka Aşık olunca mı kalbine yönelir taşlar? Çok sevince mi ızdırap başlar? Kötü mü aşk, saçma mı? başka?

Sevmek, bir sanattır, kanatlı
Kanat uçmaktır ki, uçmakta sanattır
Bana kalırsa biri sanatı yarattı
Mutlak yaradan, içimizdeki sanatçı
Sorarsa biri önünü kesenlerin
Tanımıyoruz ne sen beni, ne ben seni
Hiç olmadık ne ben senin, ne sen benim
Açıkcası, ne sen ben, ne ben senim
Şiir senden fazlasıdır, sihrim
Doğum günüm, gün ışığım, mihrim
Bir zahmet hatanı düzelt şimdi
Beni bu saf karanlığa sen ittin
Beni bu karanlıkta kaybettin
Üzüldüm, sanki bilyelerimi kaybettim
Beni bir çocuk gibi kaybettin
Pazarda kaybolmuş gibi ağladım, aybettin
Bu bana yapılmazdı, yaptın
Sana bu yapılmazdı, yaptım
Kandırılmamalıydım, yaptın
Şiirlere değmezdin, yaptım
Güzeldin herşeyinle, yenmezdin tadından
Yüzüne şiir yazılacak binlerce kadın var
Ardından tek bir kez söz etmedim adından
Biriydin benim için o binlerce kadından
Biri gider bini gelir
Bini gider biri gelmez
Ne yaman çelişkidir
Biri kanatır, bini delmez
Onu sever, beni sevmez
Ona ulaşır, bana ermez
Aşk dilenmek gerekmez
Ona verir, bana vermez
Sırf benim gönlüm olmasın diye
Gönlüme el koyuyorsun, niye?
Sırf gönlünde olmayayım diye
Gönlüne el koyuyorsun, niye?
Acıyı seviyorum, damak tadım böyle
Acı dil, çoğunlukla tatlı şeyler söyler
Unuttuysan beni, bunu açıkça söyle
Beni unutsan da özleyeceksin söz ver
Arada bana küfret, günahı benim
Vahı beni bulur birgün, ahı seni
Yakama yapışmış bir günahın eli
İçinde boğuluyorum bir sürahi selin
Dışında kalmışım şekerden bir evin
Sular altında kalmış, insana güvenim
Ateş pahası olmuş sevdanın dirhemi
Ne sağa, ne sola dönmüyor dümenim
Sende her şey tıkırında gibi
Sanki bir gece de olsa görmemişsin dibi
Sen de zaten bunu istemişsin gibi
Ya gerçekten böyle oldu, ya da bu kibir
Gerçekleştiremedin bir küçük düşü
Seni kalbimde fazla büyütmüşüm
Ederini anladığımdandır küçük düşüm
Benim ki küçük sen büyük düşün
Ama nereye çekersen oraya yürür
Orada gece olur, orada söndürür günü
Sana bakan gözlerinde beni görür
Çünkü ben ebediyen gözlerine sürgünüm
Kavradım süngümü, tehlikeli sulardayım
Göz bebeklerine mesafem bir dudak payı
Bir ağlamana bakar işim, korkulardayım
Tekrar paylaşamazsak diye bir dudak çayı
Boşluğunu doldurmadım, daha yer açtım
Sende yer kalmadıysa eğer bana ver aşkı
Beni aşka boğ kesintisiz ki zaman şaşsın
Ki nasıl yaşar bir insan, bir başına, başsız
Gittin ama bana bir meziyet yükledin
Koyuyorum nereye istersem yüklemi
Bana bir kapı araladı tüm gördüklerim
Farklı bakıp, görmek bir çeşit körlük değil
Ama her şeye iyi niyetle yaklaşmak öldürür
Herkesi sarıp sarılmanın sonucu kördüğüm
Yaşam hayli narin bir ağdır kaderin ördüğü
Sevilen, sanma ki sevende ömürlüğüm.