Aldatıldığımı öğrendim ama kendisi henüz bilmiyor, nişanlıyım. Nasıl bir yol izlemeliyim. İşin içinden çıkamıyorum?

Merhaba değerli dostlar. Fikirlerinize ihtiyacım var. Aynı iş yerinde çalıştığım bir kızla sevgili oldum. Benle beraberken aynı iş yerinde başkasıyla olan samimi mesajlarını gördüm. Terk ettim, yalvardı, yakardı, intihara kalkıştı. Aynı iş yerindeyiz, rezil olmayalım, beni de seviyor, bir daha yapmaz diye de affettim. Bir süre sonra da nişanlandık. Ama nişandan kısa bir süre sonra düğün hazırlığı yaparken aynı kişiyle yeniden irtibata geçtiğini, mesajlaştığını öğrendim ve bir kez daha yıkıldım. Adamı görmeye tahammül edemiyorum aynı iş yerdeyim üstelik. Saldırmak hesabını sormak istiyorum ama suç benimkinde. Sahip olsaydın derse daha beter olup kötü şeyler yapmaktan korkuyorum.

Belli bir itibar ve konumum var. Def olup gidecek gücüm de var. Ama ben gidersem o tek başına sahipsiz kalacak, kimsesi de yok burada her şeyi benim, maddi olarak bana bağımlı değil, ben gidersem işten istifa etmek zorunda bile kalabilir. Hâlâ onu düşünüyorum ne yapar diye, bu yüzden ayrılmak istediğimi söyleyemiyorum bile. Beni çok seviyor biliyorum ama bazen sevdiğine emin olamıyorum. Beni sevse aynı hatayı bir daha yapmazdı diye düşünüyorum. Onunlayken çok mutluyum ama aklımda her zaman bana verdiği sözü tutmamasının vicdan azabını yaşayacağım. Tekrar affetsem ileride pişman olursam hem onun hem de benim hayatımı mahvetmiş olacağım. Sizce nasıl bir yol izlemeliyim. Takip ettiğimden beri 3 ay kadar oldu tekrar irtibata geçmedi o şahısla. Belki takip ettiğimi anlamış da olabilir. Kızın bir şeyden haberi yok. Ailesi, benim ailem herkes düğün bekliyor. Ben bahanelerle ertelemeye çalışıyorum. Yalandan yaşamaya devam ediyorum, tıpkı onun bana yaptığı gibi, ama devam ettirecek gücüm kalmıyor bazen. İşin içinden çıkamıyorum. Bazen her şeyi bırakıp gitme düşüncesi ağır basıyor, bazen de beni mutlu edeceğine kanıp kalmak düşüncesi. Ne yapacağımı bilemiyorum.

Ayrılmam lazım farkındayım şüpheyle bir ömür geçmeyecek. Ama ayrılacağımı söylersem intihar edebilecek birisi, daha önce benzer bir durum yaşadığımdan biliyorum. Çok çaresizim, kaldı ki ailesi öğrenince çok kötü olabilir kendisi için. Aynı yerde çalıştığımız için öyle kolay terk edip gidemiyorum da. Evlilik hayalleri kuruyor, benim her şeyi bildiğimden habersiz. Bu halde devam edebilecek gücüm de kalmadı. Keşke bu kadar merhametli olmasaydım. Keşke onun düşünmesi gereken şeyleri düşünmek zorunda kalmasaydım. Siz olsanız ne yapardınız?