İçimdeki ilgi açlığını nasıl kendi kendime doyurabilirim?

Bir pskolog yazısında diyor ki,
Bazı insanlar ilgiye okadar açtır ki sizden aldıkları tepkileri hayatlarının merkezine koyarlar. Onlara karşı sürekli dikkatli davranmanız ilgiyi eksik etmemeniz gerekir. Bu insanların sorunları sizinle değil kendileriyledir.


Ben bu sözü okuyana kadar yıllarca farketmemisim,

Benim hayatıma birini almam, tanımam sevdigimi sanmam , aşık olduğumu sanmam, evlenmem boşanmam, ve şimdi yeniden evlenmem
Kesinlikle içimdeki bastiramadigim ilgi açlığı ve doyumsuzlugu imiş.


Ben yıllarca eşimden ilgi beklerken (ilgi dinlenirken gözümle bakisimla duruşumla konuşmakla yazmamla)


Benim kendi acligimdanmis. Alamadikca da ona kendini eksik sorunlu hissettirmisim.


Ama suda bı gerçek ki, o da gerçekten (kediye demişler b. kun şifa) hep daha fazla esirgemis ve ben talep ettikçe o kaçmış.

Şimdi sorum şu: ben bu çocukluktan gelen ilgi açlığını nasıl kendi kendime doyurabilirim kimseye ihtiyaç duymadan?