O'nsuzluğu düşündün mü hiç?

Bazen çok yanılgı da kalır insan, onunla olmak varken olamayacağının farkına varmak veya onun senden daha iyilerine layık olduğunu düşünmek gibi tercihler insanın kafasına yerleşir o yüzden birini çok sevmek te yalnış düz mantık arkadaş gibi olduğun birini yani en iyi arkadaş olduğun biriyle düz mantık rahatlıkta birine alışmak ve bunu sevmeyi denemek en doğrusu ya gördüm aşık oldum insanın beyninde ki sadece ufak bir düşüncesizce gelişen uyarı çünkü onu içten gördüğün de sevmezsin ya da başka bir şey olur. İyi gitmez birini tanıya tanıya huyu suyu bakış açısı ortak nokta ve farklılıklar la buluşa bilip hayatı idame edebileceğin ben buna yürürüm değil ben bununla aynı yolda yürürüm diyebilmek mesele,

Varken kıymet bilin, bazen hayat yokluklar la sınar sizi kırmadan üzmeden dökmeden, olduğu gibi değiştirmeden kabullen her koşulda yanında ol iyi olduğuna ve bir şeylerin iyi olacağına inanın kötüyü anar san gelir bulur. İyi diyelim iyi olsun her şey iyi geceler.

Naçizane görüşüm budur.

Umarım haddim olarak doğru yazmışım diyor ve herkesin görüşlerine incelikle saygı duyuyorum.

İyi geceler

Bu bana biraz tanıdık geldi 😂

Düşündüm ama önce fark etme aşaması vardı. Bir şey eksik gibi gelir ya, işte öyle bir şey. Sonra üzerine düşünürsün, "Peki bu eksik olan ne?" diye.

Önce seninle ilgilidir, yaşamınla ve yaşadıklarınla, onları halledersin ( tabi illa eksik kalır yine bir şeyler) , sonra bütünlenmemiş olduğunu fark edersin.

Yarım olduğunu, diğer yarının eksik olduğunu. Çünkü böyle oluşmuşsundur, eksik...

Hiç görmediğin, sesini duymadığın, iki cümle kurmadığın, ne yapar ne eder, neyi sever bilmediğin birisidir o.

Var olduğunu tahmin veya umut edersin.

O'nsuzsundur.

Tamamlanabilirsen ise sonsuz...