Evlilige iki hafta var ayrılmak istiyorum? Ne yapmali?

Ceyizim dışında her sey onun olsun. Ceyizi ben aldım tamamen. Beyaz esyaya, mobilyaya falan maddi destek sagladigim oldu ama şimdi ayrilik durumunda nasil paylasalim onları?

Gucum kuvvetim oldugu surece calisir verdigim paralari bir sekilde çıkarırım illaki. Ya da kendisine derim bu ortak para verdigimiz esyalari nasil paylasalim diye. Yoksa onda kalsin yapacak bir sey yok.

Ben ayrılmak istiyorum. Sevdim, gozum görmemiş onceden ama evlilige son 1 aydir gozum açılmış gibi. Ben bu evlilikte yalniz olacağım. Cogu seyi ben hallettim. Esyalari secerken kendisi yanimda yoktu. Neyse sevmiyordur dedim. Evi temizleyelim dedim. Ne yapti etti gelmedi. Tek basima yaptım. Isten çıktım, yorgun halimle yaptım. Yine bir sey demedim.

Esyalar geldi, yerleştireceğiz onda bile yoktu. Cogu esyayi ben ittim, temizledim teker teker. Ki 52 kiloluk bir seyim, pek gucumde yoktur benim. Yani yardim ediyor gibi yapip yükü bana vermis simdi simdi animsiyorum. O an, o karmasiklikta, heyecanla, stresle farketmedim bunları. Bir zaman her tarafim ağrıdı. Yerimden kalkamadim. Kendisi hali sahaya mac yapmaya gitti. Bir seyleri itip, kaldirmadi cunku. Turp gibiydi.

Ev hazir, her sey hazir. 2 hafta sonra imam nikahindan sonra resmi nikah var ve ben mutsuzum. Ben yalnizmisim. Ben evlilikte de yalniz olacagim. O sadece evde bir nefes olacak. Ben para kazanacagim, yemek yapacagim, temizlik, ütü, camasir, cocuklar bende olacak. Kendisi bir sey yapmayacak.

Evlilik bu mu gercekten? Beni daha evlenmeden mutsuz eden bir sey evlenince nasil mutlu edebilir? Erkeklerin keyfi surulsun, biz kadinlar daha da yipranalim diye mi evleniyoruz, bunca yukun altina giriyoruz?

Benim evlenme amacim kolelik yapmak degil ki. Aile olmak, es olmak, hayat yoldaşı olmak. Hayati paylasmak. Ben hayati paylaşamıyorum daha simdiden. Yukumu paylasamiyorum, yuk yukleniyor ustume kadinim diye. Ulkede cogu calisan kadinin basina geldigi gibi.

Ben bunu istemiyorum ama. Yuva kurmak icin erkek kendinden bu kadar fedakarlik yapmazken neden ben yapayim? Niye yaptim ki zaten bugune kadar. A*talim işte. Bu devirde evlenilmezmis. Koca koca adamlar esinden annelik bekliyor resmen. Koca koca adamlar hayati paylasmak icin degil de karim arkami toplasin, iki tabak önüme yemek koysun diye evleniyor ne kadar adice.

Erkegim diye geçinip cogu seyde yalniz birakiyorlar. Allah sana güç vermis gelip onu bile kullanmıyorsun, ben kadin halimle, narinligimle halletmeye çalışmisim her seyi.

Ona bunlari soylesem eminim kabul etmez. Duvara caktigi bir civiyi ornek vererek bende yaptim, elim armut mu topladi der. O yuzden sebep soylemeye bile gerek yok ona. Ben nişani atmak istiyorum. Bu durumda, bu sekilde evlenemem. Nasil soylemeliyim? Ilk aileme mi söyleyeyim?