Dış görünüşünü beğenmediğiniz birisiyle sevgili olur musunuz?

Evet oldum ama zekası, vizyonu, sesi, sohbeti, karizması dış görünüşünü beğenebileceğim diğer tüm erkekleri gölgede bırakacak cinstendi. Ondan çok şey öğrendim. Bu yüzden hala saygı duyduğum biridir. Dış görünüşünü beğendiğim için sevgili olduklarım da oldu ama dış görünüş böyle iz bırakmaya yetmiyor.

İlk etapta evet, başlangıçta önemlidir. Başlangıç olarak dış görünüşten etkileniyoruz, şöyle çapkınca gülüşe sahip olan (ama o gülüş o kişinin üzerinde eğreti durmayacak), geniş omuzlu, atletik vücutlu, boylu poslu erkeklere içten içe eriyoruz biz kadınlar (ne kadar belli etmesek de) ama her şey dış görüşten ibaret değil, dış görünüş çoğu şey ama her şey değil. Ben zamanında öyle birisini beğenmiştim ki ve arzulamıştım ki, hakikaten de hiç yakışıklı değildi, davranışlarında beni çeken öyle unsurlar vardı ki, bir kere netti, sabitti, çok akıllıydı, prensiblerine bağlı, disiplinliydi, özgüvenliydi, diksiyonu düzgün değildi, hatta giyim, kuşamı da güzel değildi ama kimsenin kendisi hakkında ne düşündüğünü önemsemiyordu, sert görünüyordu ama yumuşacıktı, içi dışı birdi, iradeliydi ama onu hiç tanımamış olsaydım, yanımdan geçen birisi olsaydı, caddede, sokakta görseydim onu, hiç dikkatimi çekmezdi. Hemde hiç. Hatta onu ilk gördüğümde dahi bende iz bırakmadı ama tanıdıkça onu kendimi onu içten içe arzurken buldum, hoş bir adam değildi, hatta çok sıradandı ama ben o adama bayılıyordum ya, onun olmak istiyordum, onunla olmak.

Şimdi romantikler gelip "hayıııııırr önemli değil ya da biraz önemli" derler. 180 altını erkek diye görmeyen, kıstasını araba anahtarı ve dolu cüzdan olarak belirlemiş ya da Rus-Türk kıyası yapan bir tayfa varken kimse martaval okumasın.

Yaa illaki önemli dir herkesin kafasında hoşuna giden bir profil oluyor