Kendime mi güvenmiyorum yoksa fazla mı şüpheliyim?

Güzel yorumunuz için teşekkür ederim tam anlamıyla özetlemişsiniz konuyu çok haklısınız bunun için çabalıyorum bende

Şöyle anlatmak istiyorum bekarken İstanbul'da idim eşimle evlenince onun şehirine geldim, evlendim ardından kısa süre anne oldum.
Eve kapandım, normalde müdür yardımcısı idim mağazada İstanbul'da iken kendime de bakardım.
Şimdi de bakıyorum ama kısıtlı.
Bide cocuk var hiç nefes alacak bir durumum yok.
Kendi kendime itici geliyorum.
Başlıyorum kafamda kurmaya ondan oluyor.

Haklısınız, baya bunaldım bu dediklerinizin hepsini yapıyorum hatta erkenden kalkıyorum yemekleri erkenden yapıyorum sorun şu ki oğlumun uykusu kısa ve zamansız.
Her gün ya kayınvalidem bana geliyor ya da ben ona gidiyorum tüm otur otur bir şey yapmama izin vermiyor kendime zaman ayırmama sinir oluyorum.
Hayat rutinleşti.
Buda bana güvensizlik veriyor.
Mesela kpssye gireceğim zaman yok çalışmaya

1 ay sonra 1 yaşına basacak ama hala emiyor.
Üstelik bana bağlı bensiz yapamıyor pek son zamanlarda

Yoo yardım etmiyor inanın bana tek çocuğa baktığını sanıyor ama yine ben koşuyorum oğlumun ardından.
Her şeye ben koşuyorum yani.
Hatta kayınvalidem felçten döndü 15 gün hamile iken ben baktım.
Yine de değer görmüyorum bence bazen.
Üstelik hastalık hastası her gittiğimde eski şeyleri anlatıyor kardeşlerini falan sıkıldım artık eşimden çok görüyorum onu

Zor ama eşimde abim ilgilenmiyor, bide ben dönersem nasıl olur diyor haklı olarak.
Öyle yatalak değil kayınvalidem şükür düzeldi ama evleri yok kiradalar benim ailem buraya yerleşmeye çalışıyor hep ukala ukala konuşuyor en sevmediğim şey.
Evlenirken ne ailem ne ben sorun çıkarmadık hiç.
Ama eltim bilezik istedi düğün istedi o daha değerli oldu.
Üstelik kayınvalidesi böyle rahatsızken dedesi yoğun bakımda iken düğün yaptı.
Biz iyiler hep aptal yerine konuluyoruz.
Başka şeylerde var tabii ondan kayınvalidemden baya soğudum

Denedim denedim ama baya zor kimseyi de kırmak istemiyorum inan ki kırmak çok kolay ama bunaldım bak ailem ev bulmak için geldi o zaman kalabalık çok iyiydim belki oğluma yine ben baktım annem yemek falan yaptı ama kendi annemle daha iyiyim şansa bak ki onlarda bir binibüs uzaklığında bana yakın değiller.