Para mı mutluluk mu sizce?

Evliyim eşim İstanbul’un zenginlerinden, marka çantalar altın pırlanta her şeye sahibim ama gram mutlu değilim çünkü ben bir birey değilim. Ailesinin ve eşimin gram saygısı yok bana, kendi eşyalarımı gelinliğimi hiç bir şeyimi ben seçmedim benim için hepsine kendileri karar verdi. Yediklerime bile kendileri karar veriyor. Yıllarca bir birey olmak için kendi kararlarımı almak için verdiğim mücadele evlilikle son buldu. Düşünün yani evimdeki tek bir eşya bile benim isteğimle alınmadı. Hepsi lüks ama insan diyo bir halım olsaydı şu koca evde ama kendim seçseydim. Hiç kimse fikrimi sormuyor ne giyeceğime ne konuşacağım ne yiyeceğime kendileri karar veriyor. Saygı duyulmuyorum zaten. Yüksek ihtimal aldatıyor da beni. Artık o kadar yokmuşum gibi hissediyorum ki güller hediyeler benim yıllık maaşımı bir ayda harcıyorlar bana da her şeyin en iyisini veriyorlar. Ama o kadar mutsuzum ki keşke diyorum aç kalsaydım da yanımda olacak bana saygı duyacak bir eşim olsaydı , ruhsuz bi insana döndüm gülüyorum ama hissetmiyorum. Ne yapmalıyım ailem sakın geri dönme diyor, böyle zenğin birini bulamazsın