Erkek tanımak istemiyorum artık neden hep üzülüyorum?

Arkadaşlar ben artık erkeklerden nefret ettim. Bıktım yani çok insan tanıdım hep sevmek istedim sevilmek istedim. bir kez emin oldum sevildiğimden. Nişanlımdı oda çok iyi biriydi sıkıldım bıraktım. Ondan sonra çok insan girdi hayatıma. hep bir şeyler yaşadım bazılarıyla ileriye de gittim amacım sevilmekti sonsuz sadakat güvendi. Ama artık kimi tanısam sonunu bile bile görüşüyorum sanki. Kendimi pislik gibi hissediyorum. kurtulmak istiyorum bu durumdan. Dokunmadan sevebilecek birini istedim hep aradım. ama yok evlenip yuva kurmak istiyorum ne zaman diye bekliyorum ya ne zaman aşık olacağım güveneceğim yüzüm gülecek. kimseyle görüşmeden nasıl bulacağım hayatımın aşkını ne yapmalıyım?