Ne yapsamda unutamıyorum?

Nasip değilmiş diye diye kendimi kandırıyorum hayattan soğudum resmen

Olmuyor ben de her şeyimi verdiğim bir uzun ilişki de aldatıldım maalesef çok sevmeme rağmen acı çektim üzüldüm ama bir yer de dedim nasip değilmiş benim mutlu olmam için bir insana gerek yok bir hayatım var kim olursa olsun devam etmek gereken diye düşündüm

Zaten öyle de böylede hayat devam ediyor etmekte zorunda ama acı ceken biz mutlu olan onlar bazen de en çok bu koyuyor bana

Yapıcak bir şey yok her an herkes mutlu olmuyor bir taraf üzülürken bir tarafta insanlar gülücek kafanı resetle değmez kimse için

O reseti bı gerçeklestire bilsem her şey zaten çok güzel olacak fakat beceremiyorum