Normal sevdiğiniz birini gerçekten sevdiğinizi sandınız mı?

Arkadaş aracılığıyla biriyle tanışmıştım, öncesinde aklıma çok sokmuslardı, çok iyi anlaşırsınız, yok şöyle iyi yok böyle iyi diye. Normalde bu tarz bir araya gelmeyi kabul etmem ama çok fazla anlatılınca merak ettim. Neyse ilk karşılaşmada ondan pek etkilenmedim açıkçası, sonrasında yine de önyargılı olmamak adına konuşmaya başladık. Çevremde duygular sonradan oluşur diyen insanlarla doluydu. Biraz kendimi mecbur hissettim sanırım bilmiyorum. Tanıştıktan sonra da çok sık bir araya geldik zaten beni el üstünde tutardı. Onu gerçekten sevdim çok iyi biriydi ama 3 ay sonra ona karşı hiç heyecan hissetmediğimi fark etmiştim. Ama iş işten geçmişti sevgili olmuştuk. Yine kendimi ona karşı bir şeyler hissederim umuduyla ilişkiyi sürdürmeye devam ettim. Ben bu durumdayken o çoktan bana bağlanmış beni kaybetmek istemediğini dilinden düşürmez olmuştu. Ayrıca onun baskısını da üzerimde hissediyordum. Bir 3 ay daha böyle devam etti ama ilişkiyi sadece o üzülmesin diye devam ettirdiğimi fark ettim. Kendime ve ona daha fazla haksızlık etmek istemedim ve birkaç gün uzaklaşmanın ardından ayrılmak istediğimi söyledim. Çok zordu benim için ama kendime resmen eziyet etmişim nerdeyse 1 hafta sonra kendim için en doğru kararı verdiğimi düşündüm. Ama onu büyük bir hayal kırıklığına uğrattım. Sizce ben hatalı mıyım. Hiç benim yaşadığımı yaşayan var mı?