Evlilik tam olarak nasıl bir şey?

Benim kendi annem babamdan ve akrabalarımdan arkadaşlarımdan gördüklerim şöyle:

Annem-Babam: 1993 yılından beri evlidirler. İşten yorgun argın gelen bir adam, ona karnı aç diye hemen gelir gelmez sofraya oturup karnını doyursun diye akşama yemekleri, sofrayı, çayına kadar hazır eden bir kadın. Arada defalarca kavga olmuş, karşılıklı şiddet de olmuş ama tüm bunlara rağmen aşk da olmuş, tutku da olmuş, yoksulluk, hastalık gibi konularda birbirine dayanmış 2 çocuğunu büyütmeye çalışmış bir çift.

Annem, babama karşı sevgisini aşkını hala açık açık belli ederken babam ise ona ilgisiz. Bunun sebebi belki artık çocuklar büyüdü ağırlığımı koruyayım anlayışı belki de annemin bu hallerine alışmış olması. Ha, hiç jest yapmıyor değil. Güzel söz söylemiyor değil. Babamda yaş ilerledikçe anladığım kadarıyla tutkudan ziyade şefkat baskın olmuş. Çünkü ben hatırlardım evde bilgisayar olduğu halde liseye kadar annem bana ve erkek kardeşime 10'ar lira para verip cumartesi pazar bizi sokağa, internet kafeye yolladığını bilirim. E bunu babam gelip yapmazdı bunu yapan annemdi. Demek ki babamdan da böyle bir talep vardı. Ben üniversite sınavına hazırlanacağım dönemde test çözerken anneme ya ben sizi duymuyorum zaten ben yüksek sesle okuma yapıyorum internetten ders dinliyorum derdim. Ve gerçekten de hiçbir şey duymazdım.

Bir de gördüğüm o ki evliliklerde beklentiyi düşük tutacaksın. Basit, küçük şeylerden mutlu olmayı bileceksin. Mesela babam için güzel pişmiş bir yemek (hele sevdiği yemekse) evin temiz olması, eve gelince kavga gürültü dırdır olmaması, uyumasına kimsenin karışmaması, televizyon kumandasının kendisinde olması yeterliydi. Annemin de babamın onu sevmesi, öpmesi, arada maziyi yad etmek ve romantizim, düğün şarkıları çaldığında dans etmeleri ve geliri ölçüsünde para vermesi yeterliydi.

Annem eskiden babama evlilik yıldönümlerinde gelinliğini giyerek sürpriz yapardı. Artık yapmaz oldu. Düğün şarkıları çaldığında zorla dansa kaldırırdı. Babam bazen kalkar bazen kalkmazdı. Zamanla annem onu da yapmadı. Gençken annemin duygusallığı babamın öküzlüğü ön plandaydı. Zamanla babamdaki öküzlük eskisi kadar değilken annem pek romantizm kasmıyor. Babamın öküzlüğüne karşılık annemin de inekleşmesi söz konusu bazı durumlarda.

Ha, babam ev işlerinde yardım eder, yemek yapar, annem yorulmasın diye ağır işleri kendisi yapar. Babama bunları duygusal açıdan romantizm açısından dedim bunu. Ama biz karı-koca halini bilemeyiz. Belki hep biz olduğumuz için böyleydi. Ama annem biz olsak da olmasak da aynıydı. Yine babamın şaka yapıyorum diye kadınları küçük gördüğü espri anlayışı da var. Ben bu yüzden babama defalarca kızdım. Örnek vermek gerekirse: Yaptığı espride kadınları ineğe benzetmiş, inekler kendileri için yaşamazlar süt verir. Sütünü çiftçi alır, yavru verir yavrusu buzağı olur. İnek hep başkalarına faydalıdır ama dana, öküz öyle değildir kendisine yaşar türevinde bir benzetmesi vardı. Bunu anlattığında bu benim çok sinirimi bozmuş ben de ona bir şey diyememiştim. Benim sinirlenip bir şey diyememem karşında gülmüştü. Benim kadın erkek ilişkilerindeki çoğu fikrime babam pek katılmaz zaten çoğunu da babam bilmez.

Bir de annemden gördüğün kadarıyla kadın evlilikte biraz çılgınımsı olacak, fıkırdak olacak, neşeli olacak, Annem mesela babam işten gelmesine yakın makyaj yapar süslenirdi. Ben 28 yaşındayım aldığım makyaj malzemelerim aynı duruyor. Ben çılgınlık, fıkırdaklık, neşeli/eğlenceli olmak konusunda evde kocayı karşılamak uğruna makyaj yapma konularında anasının kızı değilim. Ben daha ciddi karakterli olabilirim. Çoğunlukla öff bu ne böyle ya derim. Annem babama pek küsmez ama ben kocam olsa küserim. Annem aşırı kıskançtır. Babamın en ufak bir kaşı gözü oynasın ya da bir kadının babama oynasın ya da annem bundan şüphe duysun babamın evde tozunu attırır. Şüphe duyduğu kadını da parçalar. Dövüşmüşlüğü de vardır. Bütün büyük kavgaları bu yüzden olmuştur. Babam asla yapmadığını annemin kuruntu yaptığını söyler hep.

Ben de annemin tam tersiyim mesela kocamın gözü dışarıda olsa sessiz sedasız uzaklaşırım. Çabalamam da. Belki de anneme karşı içimde oluşturduğum bir karşıt tiptir içimdeki. Ben onun gibi olmayacağım yapmayacağım gibi.

Akrabalar hakkında da dedemlerin evliliği var işe yaramaz. Dedem hala anneanneme sinirlenince avradını mikdiğimin garısı der. Bunlar ilkokullu eski adamlar pek kadın ruhundan anlamasını beklemem. Anne annemin de dedemin yaşlanıp güç kaybetmesiyle birlikte onu azarlaması, dırdır yapması söz konusu.

Arkadaşlarımın evliliği hakkında da çok az bilgim var. Onların anlattığı kadarıyla kaynana ve eltiler görümceler başa bela oluyormuş. Onlardan öğrendiğim şu kendi paranı kazan, erkeğe ekonomik olarak muhtaç olma ve kayınvalideden kocanın kardeşlerinden sülalesinden uzakta yaşa ve fazla gidip gelme. Sosyal medyada hiç ekleme hiçbir şekilde de bulamasınlar.

Aslında tam olarak şöyle öncelikle insanları tanımak aşırı zor tanıştın birisiyle evlilik yoluna gidiyorsun bazısı kendini iyi gösteriyor sonra değişiyor bazısı iyi çıkıyor yani tamamen nasip evlenince derler ki bazıları istediğini yapmak mı zorundayım istediğim gibi gezer tozarım kocada kimmiş gerçekten evlilik yürek ister güven ister saygı ister gerçek sevgi ister hiç bir şekilde kafana göre davranamıyorsun yani hayırlı kişiyse ne mutlu