İmkansız ama çok özledim?

Evli biriyle beraberdim. Her tarafı hata evet, aması şunu bunu yok hata. Vazgeçemedik. Yoksaydık sırf mutlu olmak için. Ben hiç sıradan sevilmedim. Hep özel hissettirdi. Güzel sevdi. Kıyamadı… birgün duygusal bi anımda ağladım bu konuyla ilgili. Çok zorlandığımı, bağlandıkça bu durumun canımı acıttığını söyledim. Devamı yok. Koptuk birbirimizden. Böyle olması gerekiyodu. Çıkardım her yerden görmek istemedim. Unutmaya çalışıyorum. Ama kalbi acır mı insanın özlemekten, çok acıyo. Boğazımda düğümleniyo her şey. Ne yapıcam bilmiyorum?