Hepsini okuyup fikirlerinizi yazar mısınız?

Merhaba her insanın imtihanı var ama ben kendi imtihanıma çok üzülüyorum. Ben 6 yaşındayken kalp ameliyatları geçirdim ve kalp hastalığımın tedavisi için sürekli doktora gidiyorduk özel hastaneler çok pahalı olduğu içinde annem gece gündüz vardiyalı bir şekilde fabrikalarda çalışıyordu babam da gece gündüz marangoz firmasında çalışıyordu. Bende anneanne ve dedeyle kalıyordum ama dedem çok cimri çok sinirli hiç para vermeyen bir adam, anneannem ise sürekli tansiyonu çıkan şeker hastalığı falan gibi bir sürü hastalık doktorla uğraşan biriydi. Anne baba görmüyordum çok fazla ve 12 yaşıma geldiğimde yine ameliyat oldum. Lise bitene kadar anneanne dedeyle kaldım hiç değer görmedim sevgi görmedim. şu an üniversite mezunuyum iş yerinde çalışıyorum. Ve tek çocuk olduğum halde hiç bencil şımarık kötü biri olmadım 13 yaşımdan beri birçok yemeği lezzetli yapmaya çalışıyorum çamaşırlar bulaşıklar hep bende zaten. Annem de şu an hala daha çalışıyor. Ama ben şu an 23 yaşımdayım ve tek bir erkek bile sevmedi bu zamana kadar beni. Hem sevilmemek hem de hiçbir zaman evlenemeyecek olmak çok üzücü.