Sevgi açlığından nasıl kurtulurum?

1 insanın sevgisiyle yetinemiyorum, o yüzden sevgilim yok, olunca da kısa sürüyor, çünkü korkuyorum, yanlızca 1 insanın sevgisine mahkum olmaktan, ona ait olmaktan (aldatma, aldatılma söz konusu bile değil). Bağlanma sorunum var, bağlanamıyorum, darlanıyorum. Bu beni çok yoruyo. Flörtten öteye geçemiyorum ve karşıma hep iyi insanlar çıkıyo, o kadar ki bu açlık, kimin doğru, kimin yanlış olduğunu anlayamıyorum. Hep ben ayrıldım, sanki sevgiliyken ondan ben sorumluymuşum gibi bi sorumluluk hiss ediyorum ve bu duyguyu sevmiyorum. Güçlü, otoriter ve baskın karaktere sahibim, anne gibi hiss ediyorum. Ne yapacağımı, nasıl kontrol edeceğimi de bilmiyorum.