Ölüyorum sanıyorsun ama ölmüyorsun. Özlemenin çaresi nedir?

Tam ben artık mutlu olamam artık derken girmişti hayatıma öyle umut olmuştu ki aşık oldum belkide hayatımda hiç olmadığım kadar sanki her gün daha da çok seviyordum nişanlandık her şey gayet güzel gidiyordu seviyodum ve sevildiğimide çok hissettiğim bi ilişkiydi hayatımda kimse böyle güzel sevmemişti en büyük şansım derdim hep onun için 1,5 2 yıla yakın nişanlı kalmak durumunda kaldık bazı nedenlerden dolayı düğünümüz olacaktı bi çok zorluk çektik emek verdik askere gitti 6 ay bekledim çok seviyordum çok zor gelmişti bu ayrılık bekledim sonunda bitti döndüğünde düğünümüze 3 ay gibi bi süre kalmıştı artık her şey çok güzel olacak dedim döndüğünde 1 haftamız falan çok güzel geçti özlemiştik ardından bi anda ne olduğunu bilmediğim şekilde davranışları değişti tartışma ortamını hiç sevmeyen adam ufak tefek meseleleri dert eder bunun için günlerce tartışır olmuştu bu durum çok üzüyordu beni neyse dedim geçer bir gün düğünümüze 1 ay kalmıştı heyecan mutluluk olması gereken yerde tam tersi onun çok basit çıkardığı bir kavgadan bu günlerimiz hep mutsuz geçiyordu yapma dedim dinlemedi hep geçecek diye bekledim değişen ne vardı bilmiyorum bana karşı çok hassas olan beni üzmekten korkan adam beni basit şeylerle üzüp ağlatıyordu düğünümüze 1 hafta vardı artık bi sorun çıkmaz diye umarken yine eften püften bir konu ile tartışma çıkardı alttan aldım yapma dedim 1 hafta var birbirimizi üzmeyelim dinlemedi bana düşmanı gibi davranıyordu tartışma büyüdü aileler duydu saygısı kalmamıştı bana karşı o gün anneme babama bile bağırdı saygısızlaştı artık son noktaydı o gün canım çok yandı düğüne 1 hafta kala ayrıldım tüm emeklerimi hayallerimi yaktım ateşe verdim herşeyimiz hazırdı evimiz eşyalarımız gelinliğim hayallerim gibi gelinliğimide kirletti giydirmedi..