Artık kaldıramıyorum. Tükendim. Bittim ben?

Artık kendime umit vermekten o kadar yoruldum ki... Hayal ediyorum hep, umut veriyorum kendime , kandırıyorum kendimi, sonra herşey tüm gerçekliğiyle yüzüme çarpıyor. Bunu kendime ben yapıyorum. Kendime sonu hüsran olacağini bile bile umut veriyorum. Hayallerime onu katmama izin veriyorum. Aslında olmayan birini seviyorum. Çünkü olani beni sevmez, sevemez biliyorum. Ve bu o kadar acitiyor ki... Çaresizliğimin, acizliğimin tanımı yok ama... Bendr boyleyim. Kendime artik bunu yapmak istemiyorum ne yapabilirim?
Artık kaldıramıyorum. Tükendim. Bittim ben?
Cevapla