Sizce aşkımın peşinden koşmalı mıyım yoksa zamana bırakıp unutmalı mı?

Merhaba arkadaşlar öncelikle yaşım 18. Bir yıldır çok aşık olduğum biri vardı hayatımda ve ben ayrılmayı pek düşünmüyordum fakat birlikte olduğumuz babamın kulağına gidince ayrılmak zorunda kaldım. Aslında şöyle ki babam birinden duymuş ve kafasına çok taktı üzüldü sürekli sordu bana var mı yok mu ortalık çok kötü iyi niyetlisin korkuyorum vs. bende inkar ettim olmadığını söyledim daha sonra da yengeme sordum fikir aldım mantıklı geldi ve gelecekte belki hayırlıysa oluruz hayırsızsa unuturuz umuduyla ayrıldım ve akşam net bir şekilde babama olmadığını söyledim ve bunlar bir ay önce oldu. Sonraki haftalar o sürekli peşimden koştu beni unutamadığını söyledi bense şu an olamam dedim çünkü eğer olsaydım babamı kandırmış olacaktım. Okadar arada kaldım ki o kadar çaresizim ki sizlerin fikrine ihtiyacım var lutfen bi akıl verin okadar kötüyüm ki mantıklı düşünemiyorum.

Diğer yandan sevgilimin hoşnut olmadığım huyları vardı aşırı kıskanç hiçbir erkekle konuşturmaz asla kısa giymemi istemezdi bana değil çevreye güvenmediğini söylerdi zaten çok erkekle kavgası dövüşü vardı sinir hastasıydı aynı zamanda. Ayrıca çok küfreder çok sigara içerdi en büyük ablası beni uyarırdı ne işin var bununla diye. Okumuyor ve bazı nedenlerden dolayı çalışmıyordu. Ayrıca ortaokuldan mezun.

Daha sonrasında ben çalışıp kendini düzeltip çaba göstermezsen zaten olmaz demiştim. Çünkü hayatıma girecek insanı babamın tanıması onun da grur duymasını istiyorum. Sevdiğim insanı bana yakıştırsınlar artık ne işi var bunla demesinler istiyorum çünkü ben liseyi bitirdim üniversite için de hemşirelik düşünüyorum ve geçmek üzereyim.

Yani tam olarak şunu istiyorum ben tamam dört dörtlük bir insan değilim ama değmeyecek biri için yıllarımı heba etmek istemiyorum. Düzgün bir insanla ve artık biri olacaksa hayatımda evliliğe gitsin istiyorum ailem de onay versin gizli saklı kalmasın bigün bilinsin istiyorum ortaya çıksa da söylemeye yüzüm olsun hepsi bu.

Şu an çalışıyor bir yere girmiş ama içi dolu bir iş değil gibi kuryecilik yapıyor ve ehliyeti de yok devam eder mi ben bilemem Allah bilir. Küfür sigara desen bırakırım diyor. Gelecekte de veteriner istiyor. Dışarıdan da liseyi bitirmeyi düşünüyor. Sinir desen zaten tavan yapmış. Tamam bana bikere bile el kaldırmadı küfremedi hep iyi davrandı çok az bağırmıştır art niyeti de yoktur onun ama sonuç nereye gider gerçekten kestiremiyorum. Halbuki içinde çok iyi çok merhametli biri...

Kafam çok karışık onu çok seviyorum o da beni çok seviyor gerçek olan tek şey aşkımız kimse seni benim gibi sevemez diyor ben de onu sevdiğim kadar birini sever miyim hiç bilmiyorum unutmak da istemiyorum. Sizce ben ne yapmalıyım... barışmalı onu düzeltmeli mi... yoksa yoluna bakıp unutmaya çalışmalı mı...