İntiharın ucundayım?

Allah rızası için okuyun. Ben çok zorba bir ailede büyüdüm. Çok kez evden atıldım, aç bırakıldım, her gün azarlandım, aşağılandım, mesela (ailem çok zengim) hasta olurdum ailem ilaç almadı genelde.. Sürekli bir şeyler bulup ailem beni aşağılardı, okula moral olarak bozuk giderdim çünkü bugun acaba başıma ne gelecek diyerek düşünürdüm. Kimsesizdim her konuda yapa yalnızdım. Genelde Uyku bike uyuyamazdım ufacık bedenimle, nefesim daralır nefes alamazdım çok kez. Herşeye bir bahane bulup rencide edilirdim.. Sağlığım bile zarar gördü.. Böyle böyle 22 yaşına kadar geldim.. Böyle çok kötü bir hayatım oldu. Bundan dolayı " ağzı çok iyi laf yapam birisi" olamadım. Çok güçlü oldum ama.. Hep sevdiğim birisi olsun istedim. Lise ve üniversitede hoşlandıklarım oldu ama hep rededildim.. Ben kariyerim iyi olduğu için çok büyük yerlerde çalıştım ve dolayısıyla çok fazla kızlar oldu. Hoşlandıklarıma denedim her zaman ama olmadı.. Sonra yeni insanlar için çeşitli kurslara gittim. Denedim ve yine hoşlandıklarım tarafından rededildimzz 13 yıldır çok düzenli spor yaparım. Giyim olarak iyiyim, kariyer, bakım'da iyi. Estetik oldum bir kaç yerimden (jawline). Ama benden tipsizlerin ve absürt erkeklerim sevgilisi/evli durumdalar.

Baktım ki ağzım çok iyi laf yapmıyor. Pısırık falan asla değilim ama çok iyi laf yapmıyor ve sanırım bundan dolayı. Yıllarca görüşmedim ailem ile bana yaptıkları için. Hep rededilmekten yıllar içinde çok üzüldüm. Hep rededilmek hayatımı iyice kırdı. Bende sevdiğim birisi olsun, sarılayım gezeyim çook istedim. Kendimi yırtsam bile olmadı. Ailem ile yüzleştim. Yaptıkları yüzünden sevgilim bile olmadığını, hiç bir zaman aile kuramayacağımu Artık yaşamam için bir sebep yok. Hergün üzülerek devam edemiyorum. Artık tükendim. Sanırım hayatımın son demleri. Sonum böyle olsun istemezdim. Bu şekilde hep yalnız ve sevgililere/evlilelere imrenerek yaşayamam.. Gitmeden ne yapsam sizce?