Beni çok seven birisiyle evlenmeli miyim?

Fiziksel bir şey yaşamadım yaşamayı da düşünmüyorum ama evet duygusal olarak yazık ettim yıprandım. Nereye varmak istediğini tam anlamadım. Ben artık kendimi biliyorum kimseden hoşlanamıyorum sadece beni sevene şans vermek istedim ve olmadığını fark ediyorum sevemiyorum

Bir yandan haklısın çünkü biz kadınlar aşırı hassasız ve duygularla hareket ediyoruz. Büyük ihtimalle duygusal boşluğa düştüğün ve sevgisiz hissettiğin için böyle bir yola başvurdun. Aynı iç güdü bana da sıklıkla geliyor ve beni sevenle olurum diyorum ama sonra bakıyorum. Ben öyle bir kız değilim, sonradan kesin pişman olacağım diyip uzak duruyorum. Bu gidişle mantık evliliği yapıp yurtdışına gelin gideceğim artık tamamen bu kafaya giriyorum. 3 senedir okulu bahane ederek kaçtım, bir kaç gün önce yine ağzımı yokladılar ama bu sefer bahane sunmadım sessiz kaldım. Sık sık tatile geliyorlar ve her seferinde prenses gibi davranıyorlar. Sevdiğim kişiden sevgisizlik gördükçe onlara doğru kayıyor aklım ister istemez... Bu yüzden Seni çok fazla da suçlayamıyorum. Kalbimdeki bazı şeyleri tamamen bıraktığım gün arkama bakmadan onlara evet diyip gideceğim.

Sevdiğin kişi seni sevmek zorunda değil. Sende bir kişide takılı kalmak zorunda değilsin hayat ondan ibaret değil. Allah elbet karşına başkalarını çıkaracak karşılıklı sevgiyi bulana kadar devam et bence ben öyle yapıcam. Sevgisiz evlilik ömür boyu pişmanlık bunu kendine yapma

Ben o kişinin bana talip olacağını bilmeden kendi kendime seneler sonra 2019 'da gördüğümde bayağı etkilendim cidden hiç unutamıyorum o süreçte kim olduğunu bilmeden gidip arkadaşlarıma anlatıyordum böyle birisini gördüm aklımdan çıkmıyor diyerek. Yani galiba küçükken çok dikkat etmedim, seneler sonra görüncede tanıyamadım yoksa eniştemin yeğeni ve beni doğduğumdan beri tanıyorlar ama ben biraz erkeklere karşı soğuk biriyim, her yaz burada olmalarına rağmen onunla denk gelmemiştim öyle çok. Ailesi bana böyle bir niyetle yaklaşınca bir süre bende istiyordum içten içe ama dışarı bunu asla belli etmedim, kesinlikle eğitimime aşırı önem verdiğim için cidden evlilik düşünmediğim için kabul etmedim. Aşık olduğumu söylediğim kişi bu sene karşıma çıktı ve aramızda hiçbir şey olmadı, beni gayet kesin bir şekilde reddetti sağolsun. Bana kalsa tâbi ki kendi aşık olduğum kişiyi isterdim, ki kendisi ömrümde diyaloğa girdiğim ilk erkek ve öyle devam etmesi hoşuma giderdi çok anlamlı olurdu ve hayalim hep buydu ama çevremin unutmam için verdiği telkinler ve kendisinden herhangi bir reaksiyon görmemem umudumu her gün bitiriyor. Sayesinde Her gün biraz daha onunla olmayacağını kabul ediyorum, en azından ben ona açıldıktan sonra ilgisi başlamış olsa diye düşünüp umut bile ettim bir süre ama bakıyorum olsa yine birşeyler yapardı ama yok. Yani sıfır umut olan bir yere bağlı kalıp kendime acı çektirmek istemiyorum. Yoksa ondan bir şey görsem zaten aklım bulanmaz. Tam tersine başka kızlarla etkileşime geçtiğini görüyorum ve şevkim kırılıyor. O kendini benden uzaklaştırıyor.