Sevgilinizden/eşinizden neden ayrıldınız?

Ama ona mutluluk vermesin çünkü evlendiği kişinin suçu yoktur diye düşünüyorum. Ben kızların istediği gibi güzellik algılarına uymadığımdan dolayı hiçbir zaman kimse beni sevmeyecek; o p*sliğin yaptığına bak! Allah sana mutluluk versin.

Aslında kızın bilmesi daha iyi olurdu ama şu an herhangi bir şey yapmak doğru olmaz zaten. Öylelerinden nefret ediyorum; birden fazla kişiyle konuşan, boşa ümit veren, sevmeyen... Beni kimse sevmeyecek ama böyleleri haketmediği hâlde hayatını yaşıyor işte.

Evet belki de iyisi karşınıza çıkacak ki İnşallah karşınıza hayırlısıyla, birlikte her zaman mutlu ve huzurlu olabileceğiniz birisi çıkar. Karakter/kişilik önemli tabii ama artık kimse dışını beğenmediği kişinin içini merak etmiyor. Kızlar boylu poslu, yakışıklı, büyük cinsel organa sahip erkekleri istiyor, sonra karakterine bakıyor; ben de böyle olmadığımdan dolayı hiçbir zaman kimse beni sevmeyecek ve istemeyecek. Hayatım başlamadan bitti.

Neyse yani haklarında ne ise o olsun ne diyelim.

Teşekkür ederim ☺️ sen de hakediyorsun.

@mosyne- Yaşadığın durum gerçekten çok üzücü, çok kırıcı ve yıkıcı olmuş. Hissettiklerini gerçekten anlayabiliyorum ve çok üzgünüm. Aslında bu durum bize bazı yeni öğretiler kazandırabilir. Eğer en başa dönüp bakacak olursak, karşında ki insanın sadece hep ikna edici rolleri benimsediğini izliyoruz. Aslında şunu düşünebilirsin. Sen birini tanımak istediğinde o kişi için ısrarcı mısın? İlişkilerinde birini kendine ikna etmek için hiç ısrar duyuyor musun? Sen bunu hiç öyle yapmıyorsun öyle değil mi? Senin yapmadığın bir şeyi, karşında ki insanın sana karşı yapıyor olmasından şüphelenebilirsin her zaman. Çünkü bu ısrar niye? Sen bir konuda ısrarcı değilsen, o neden kendisi için gördüğü bir konuda sana bu kadar ısrarcı mesela? Neden seni sürekli ikna etmeye çabalıyor? Kaygısı ne? Korkusu ne? Bu telaşı neden? Bir insan bir insanı tanımak istiyorsa bunu her zaman yapabilir oysa değil mi. Bunu birbirimize eşlik etmeyi sevdiğimiz her yerde zaten yapıyoruz öyle değil mi? Bir şeylere ısrar mı ediyoruz? Birini bizi tanıması için neden ikna edelim ki? Ödül filan mı alacağız? Bir ödülümüz mü var mesela? Bu ne olabilir sence? Bir insanı tanımak istediğimizde kendimizden yola çıkmak bu nedenle çok faydalı olabilir. Mesela ben ona ne vermiştim ki o bana ne sağlamaya çalışıyor? Neyin karşılığı acaba bu? O yüzden her şeyin başına dönmelisin. İlişkiler bir sonuçtur. En başa döndüğünde kişinin sana aslında bir şekilde saplantı duyduğunu görüyoruz. Sen onunla daha önce bir arkadaşlık kurmadın. Sen onunla daha önce bir yerde ortaklıklar geliştirebileceğin bir yerde bulunmadın. Ya da onunla, kendi kendine yapmaktan sevdiğin bir şeylerin arasında, onunda seninle benzer şeyler yaptığını farkettiğin noktada tanışmadın. Dikkat et lütfen. O buldu bir şekilde ve ısrar etti. O istedi. Onun isteği ve ikna çabalaları ile başladı. Yani başından beri tek taraflı başladı. Ve sen de onun tek taraflı başlattığı sürece katılmış oldun.

@mosyne- Karşılıklı ilişkiler kendi bulduğumuz ve amaçladığımız tek taraflı isteklerimizle başlamazlar. Birbirinizin hobilerini, zevklerini, yaşam şeklini paylaşmaktan hoşlandığınız yerde başlarlar. Birbirimizi tanımanın, anlamanın ortakça kesiştiği yerlerde başlarlar. Birbirinize verdiğiniz, aldığınız kattıklarınızla başlarlar. Sen ilişkin süreci içinde zaten tüm bunların eksikliğini farkettiğin bir ilişkiyi onun istediği, beklentisi ve düşünceleriyle sürdürmeye zorlandığını ve buna sürekli ikna edildiğini görüyorum. Bu tür kişiler zaten narsisttir ve ısrarcıdır. İkna ederler ama seninle sürdüremezler. Hayatlarında da zaten çoğu zaman başka ve başkaları vardır. Yani aslında birini bir şeyler için ikna ve elde ederler sürekli. O nedenle ortak değerler paylaşamaz ve sürdüremezler. Er ya da geç nasıl başladıysa öyle biter. Kız arkadaşını aldatarak başlamış, seni aldatarak bitirmiş. Hepsi bu. Böyle bir kişiliğin her hangi bir süreci sadakatle sürdürebilmesini ise zaten beklemiyoruz.