Çok sevdiğin için mi yoksa güvenmediğin için mi kıskanırsın?

Kıskanmak sahiplenmektendir, kıskanmak kendinden görmek ve elbette sevginin fıtratına aykırı durmamaktır kıskanmak.

Efendimizin (SAV)'in de dediği üzere, kıskanmayandan da sevgi ve evlilik anlamında hayır gelmez asla. Çünkü fıtri olarak kesinlikle birini sevip ona ait olmaya uygun değildir.

Öte yandan, ben son derece kıskanç biri olsam da, doğru dokunuşlarla adeta saman alevi gibidir bu huyum.

İnsan bir şey hisseder, karşıdaki da bunu görür. Karşıdaki bunu örseleyip de gidermeye kalkmazsa içindeki büyür ve kötüleşir. Benim de karşımda bunu giderecek şeyler olmazsa, hatta yangına körükle gidilirse, ben kaybedilirim...

Zaten kıymet veren de öyle davranmaz asla.

Güven noktası bende değersizdir, insan ya güvenir ya da güvenmez. Güven sorunu olan, takıntısı olan mümkünse kimseyle bir şey içerisine girmesin...

Büyük ölçüde güvenmediğin için kıskanırsın. Ama şöyle durumlar var. Senin olmamasını istediğin durumlar vardır. Örneğin konuşurken insanlara dokunan tipler vardır. sevgilin böyleyse kıskanırsın. Karşısındaki böyleyse de kıskanırsın. Ama çözümü basittir sevgiline buna engel konuşurken dersin olur biter. Birisiyle flörtleşir gibi konuşan insanlar vardır. Bunu da konuşarak çözersin. Sevgilin bu konuda değişemeyeceğini söyle ya sen değişeceksin ya da o ilişki yürümeyecek