Nasıl böyle olabiliyorsunuz?

Ya tam öyle değil aslında ortama girince çevrem oluyor amaa atıyorum ortaokul bitiyor görüşmeyi kesiyoruz lise bitiyor ordakilerle görüşmeyi kesiyoruz falan. Böyle olduğu için artık kimseyle konusasim da gelmiyo

O zaman sağlam bir ilişkiniz yokmuş🤒 boş ver benim lisedekiler de öyle olmuştu hayatından böyle temelsiz ilişkileri çıkarınca yerine yenileri için şans vermiş oluyorsun, daha tanışacağın çok insan olacak

Sevgili kısmi hariç aynı durumdayız. Eski sevgilim ayrılırken "hayatın çok sıkıcı değil mi hiçbir şey anlatmıyorsun yaşamayı bırakmış gibisin, insanin birine anlatacak bi olayı olmaz mı" falan demişti aşırı bozulmuştum, değişmeye çalıştım ama insanların her şeyi bi kadar kolay atlatması bana çok tuhaf geliyor. En basitinden arkadaşlarımla ortaokul bitiyor görüşmeyi kesiyorum, lise bitiyor ordakilerle görüşmeyi kesiyoruz, dershane bitiyor ordakilerle görüşmeyi kesiyoruz falan. Ama milletin 10 15 yıllık arkadaşı bile var

Okadar haklısın ki. Kesinlikle öyle. Kendimden örnek vereyim ben çoğu zaman yaşadığımı hissedemiyorum. Ders çalışmam lazım mesela ama heves gelmiyor. Eğer o gün dışarı çıkmadıysam tüm günüm evde telefon başında geçiyor. Bazen kalabalık ailelere o kadar özeniyorum ki. İnsanlar diyor yanlız kalsam bir daha dönmem eski yerime falan ama bu hissi gerçekten bilen biri bilirsin ki yalnızlık çok kötü...

Aynen oyle asiri kotu durum. Yaşıtım kuzenim falan olsaydı bari ya.

Aynen ya benim de yok yaşıt kuzen falan hiç bişey. Olanlar da hep yandan..